Budowa kości i rozwój szkieletu
Kość długa ma charakterystyczną budowę, która odpowiada jej funkcjom. Okostna to bogato unaczyniona i unerwiona warstwa zewnętrzna, która odżywia kość. Jej wewnętrzna część zawiera komórki kościotwórcze i kościogubne, które odpowiadają za przebudowę kości.
Wewnątrz kości znajduje się szpik kostny w dwóch odmianach. Szpik czerwony występuje u dzieci i młodzieży oraz u dorosłych w kościach płaskich, trzonach kręgów i nasadach kości długich - odpowiada za tworzenie komórek krwi. Szpik żółty, bogaty w komórki tłuszczowe, dominuje u dorosłych.
Szkielet człowieka rozwija się przez wiele lat. Wzrost jest najintensywniejszy w pierwszym roku życia (około 25 cm), podczas "skoku szkolnego" 6−7rokz˙ycia i w okresie dojrzewania 7−8cm. Rozwój kończy się około 20. roku życia, a maksymalną masę mineralną kości osiągamy w wieku 30 lat. Po tym wieku zaczyna się proces demineralizacji.
Warto wiedzieć! Noworodek ma aż 270 kości, podczas gdy dorosły człowiek ma ich tylko 206-208. Dzieje się tak, ponieważ niektóre kości z wiekiem zrastają się ze sobą. Kości dzieci są też bardziej giętkie i elastyczne, ale przez to podatne na złamania.
Kości pełnią kilka kluczowych funkcji: stanowią rusztowanie dla ciała, chronią narządy wewnętrzne, są miejscem przyczepu mięśni, magazynują wapń oraz inne pierwiastki, a także produkują komórki krwi. Ze względu na kształt wyróżniamy kości: długie, płaskie, krótkie i różnokształtne.