Budowa i funkcje tkanki nabłonkowej
Tkanka nabłonkowa może pochodzić z trzech listków zarodkowych: ektodermy, mezodermy i endodermy. Charakteryzuje się zwartym układem komórek osadzonych na błonie podstawnej, która utrzymuje kształt komórek i uczestniczy w transporcie substancji.
Nabłonki dzielimy według liczby warstw (jednowarstwowe i wielowarstwowe) oraz kształtu komórek (płaskie, sześcienne i walcowate). W nabłonkach jednowarstwowych wszystkie komórki przylegają do błony podstawnej, natomiast w wielowarstwowych tylko najgłębsza warstwa komórek ma z nią kontakt.
Tkanka nabłonkowa pełni trzy główne funkcje: ochronną (okrywa i zabezpiecza ciało), transportującą (umożliwia przepływ substancji, np. tlenu i CO₂ w narządach wymiany gazowej) oraz wydzielniczą (tworzy gruczoły produkujące enzymy i hormony).
Warto wiedzieć! Komórki nabłonkowe łączą się ze sobą za pomocą specjalnych struktur: połączeń zamykających, desmosomów oraz połączeń szczelinowych (neksusów), co umożliwia im efektywną współpracę i wymianę substancji.
