Tkanka nabłonkowa
Tkanka nabłonkowa to zespół ściśle przylegających do siebie komórek, które układają się na błonie podstawnej. Jej główną funkcją jest ochrona organizmu oraz transport substancji.
Wyróżniamy kilka typów nabłonka jednowarstwowego: płaski (cienka warstwa transportująca np. tlen i dwutlenek węgla w pęcherzykach płucnych), sześcienny (komórki w kształcie sześcianów, wydzielające i wchłaniające substancje), oraz walcowaty (wysokie walce występujące w żołądku i jelicie cienkim). Ciekawym typem jest nabłonek wielorzędowy, który dzięki rzęskom usuwa zanieczyszczenia z dróg oddechowych.
Nabłonek wielowarstwowy płaski pełni funkcję ochronną i znajduje się na powierzchni ciała. Komórki w dolnych warstwach są grubsze, a w górnych coraz cieńsze.
💡 Warto zapamiętać! Nabłonek jednowarstwowy płaski występuje tam, gdzie potrzebna jest szybka wymiana substancji (np. pęcherzyki płucne), a wielowarstwowy płaski tam, gdzie potrzebna jest ochrona (np. skóra).
Drugą ważną tkanką jest tkanka mięśniowa, która zawiera białka aktynę i miozynę umożliwiające kurczenie się. Dzieli się na trzy typy: gładką (wrzecionowate komórki z jednym jądrem), poprzecznie prążkowaną szkieletową (walcowate komórki z wieloma jądrami) oraz poprzecznie prążkowaną serca (komórki z 1-2 jądrami).
