Nazewnictwo związków chemicznych

Wodorki to związki pierwiastków z wodorem. Zapisujemy je jako EMn, gdzie E to symbol pierwiastka, a M to liczba atomów wodoru. Na przykład LiH to wodorek litu, a MgH2 to wodorek magnezu. Warto pamiętać, że wodorki pierwiastków 16 i 17 grupy nazywamy inaczej - H2S to siarkowodór, a HCl to chlorowodór.

Tlenki (E2Ox) to związki pierwiastków z tlenem. Przykłady to Cu2O (tlenek miedzi I), CO2 (tlenek węgla IV) oraz MgO (tlenek magnezu). Jeśli pierwiastek występuje na różnych stopniach utlenienia, musimy podać jego wartościowość w nawiasie rzymską cyfrą.

Wodorotlenki M(OH)n to kolejna ważna grupa związków. Dla metali o zmiennej wartościowości podajemy ją w nawiasie, np. Fe(OH)2 to wodorotlenek żelaza (II), a Fe(OH)3 to wodorotlenek żelaza (III). NaOH to po prostu wodorotlenek sodu.

Uwaga! Pamiętaj o rozróżnieniu między gazową formą związku a jego roztworem wodnym. Na przykład HBr(g) to bromowodór (gaz), natomiast HBr(aq) to kwas bromowodorowy (roztwór).

Kwasy (HnR) dzielimy na beztlenowe i tlenowe. Kwasy beztlenowe to np. HCl (kwas chlorowodorowy) i H2S (kwas siarkowodorowy). Kwasy tlenowe zawierają tlen, np. H2SO4 (kwas siarkowy VI), HNO3 (kwas azotowy V) czy H3PO4 (kwas ortofosforowy V).

Sole to związki powstałe w wyniku reakcji kwasów z zasadami. Sole beztlenowe (MmRn) to np. Cu2S (siarczek miedzi I) czy KBr (bromek potasu). Sole tlenowe to np. Na2SO4 (siarczan VI sodu) czy Fe(NO3)2 (azotan V żelaza II).