Resuscytacja krążeniowo-oddechowa (RKO)

RKO to zespół czynności zastępujących pracę serca i płuc u osoby, u której doszło do zatrzymania krążenia. Kluczowe jest rozpoczęcie RKO w ciągu pierwszych 4 minut od zatrzymania krążenia - wtedy szanse na uratowanie poszkodowanego są największe.

RKO u dorosłego zaczynamy od sprawdzenia przytomności, wezwania pomocy i udrożnienia dróg oddechowych. Następnie wykonujemy 30 ucisków klatki piersiowej $na głębokość 5-6 cm z częstotliwością 100/min$, a potem 2 oddechy ratownicze. Cykl powtarzamy do przyjazdu karetki.

RKO u dziecka różni się tym, że zaczynamy od 5 oddechów ratowniczych, a uciski wykonujemy na głębokość 4-5 cm $około 1/3 klatki piersiowej$ w tempie 110 ucisków/min. U niemowląt wykonujemy uciski dwoma palcami na głębokość 1/3 klatki piersiowej z częstotliwością 120 ucisków/min.

Pamiętaj! RKO stosujemy przy nagłym zatrzymaniu krążenia (NZK), które może wystąpić z powodu: dużej utraty krwi, niedotlenienia mózgu, porażenia prądem, zawału serca lub utonięcia.

W przypadku kobiet w ciąży należy ułożyć poszkodowaną na lewym boku $odchyloną o 15-30°$, aby zmniejszyć ucisk macicy na duże naczynia krwionośne. Jeśli dostępny jest defibrylator (AED), należy postępować zgodnie z jego głosowymi instrukcjami, upewniając się, że poszkodowany leży na suchej, niemetalowej powierzchni.