Opór elektryczny i prawo Ohma
Opór elektryczny (R) to zdolność obwodu do przewodzenia prądu. Im większy opór, tym gorzej ciało przewodzi prąd. W przewodnikach, jak metale, opór wynika z przeszkód, jakie napotykają swobodne elektrony podczas przepływu.
Na wartość oporu wpływają różne czynniki. Im dłuższy przewodnik, tym większy opór (więcej przeszkód dla elektronów). Z kolei im większy przekrój poprzeczny przewodnika, tym mniejszy opór (więcej miejsca dla przepływu elektronów).
Prawo Ohma mówi, że natężenie prądu (I) płynącego przez przewodnik jest wprost proporcjonalne do napięcia (U) między końcami przewodnika, a odwrotnie proporcjonalne do oporu (R). Wyraża się wzorem: I = U/R. Zwiększenie napięcia powoduje zwiększenie natężenia, ale nie zmienia oporu opornika.
💡 Przykład zastosowania: Podłączając opornik 220Ω do baterii 1,5V, obliczamy natężenie prądu: I = 1,5V/220Ω = 0,0068A = 6,8mA. Takie obliczenia są podstawą projektowania wszystkich urządzeń elektrycznych!





