Rzeźbotwórcza działalność lodowców górskich
Lodowce górskie niszczą podłoże na trzy główne sposoby. Poprzez detrakcję wyrywają okruchy skalne i włączają je w swoje ciało. Dzięki detersji wygładzają i polerują skały, a przez egzarację żłobią w podłożu wyraźne ślady.
Efekty ich działalności są widoczne w postaci charakterystycznych form terenu. Najbardziej rozpoznawalne to doliny U-kształtne (żłoby lodowcowe) oraz kotły lodowcowe (cyrki). Możemy też zobaczyć barańce (wygładzone pagórki skalne), doliny zawieszone oraz rysy i wygłady polodowcowe.
Lodowce górskie transportują materiał skalny w formie moren - mogą być one niesione po powierzchni lodu, wtopione w jego masę lub spychane przez czoło lodowca. Po stopieniu się lodowca, moreny tworzą różne formy akumulacyjne: moreny denne (płaskie powierzchnie), boczne (wały wzdłuż zboczy), środkowe (w centrum doliny) i czołowe (przed czołem lodowca).
Ciekawostka: Krajobraz polodowcowy można podzielić na młodoglacjalny (z wyraźnie zachowanymi formami) oraz staroglacjalny (gdzie formy zostały już częściowo wyrównane przez inne procesy).



