Zróżnicowanie środowiska Tatr
Tatry to najwyższe góry Polski, znajdujące się w środkowej części Karpat Zachodnich. Zajmują powierzchnię 785 km², z czego tylko 1/4 leży w Polsce, a 3/4 należy do Słowacji. Dzielą się na trzy główne części: Tatry Wysokie, Tatry Zachodnie i Tatry Bielskie.
Historia geologiczna Tatr to fascynująca opowieść. Wszystko zaczęło się od powstania granitowej intruzji w karbonie, potem nastąpiło pokrycie jej osadami morskimi w mezozoiku. Ostatecznie góry uformowały się podczas orogenezy alpejskiej na skutek nacisków tektonicznych z południa.
Tatry Wysokie i Zachodnie różnią się znacząco. Te pierwsze zbudowane są z granitów i łupków krystalicznych, co daje strome szczyty, ostre granie i duże różnice wysokości. Charakterystyczne są tu wodospady, jeziora cyrkowe i kotły polodowcowe. Natomiast Tatry Zachodnie, zbudowane z wapieni i dolomitów, mają łagodniejsze szczyty i mniejszą wysokość, ale za to bogate formy krasowe.
Ciekawostka! W Tatrach znajduje się około 900 jaskiń, z których najsłynniejsze to Wielka Śnieżna, Mroźna, Mylna, Smocza Jama i Dziura. To wynik intensywnych procesów krasowych zachodzących głównie w wapiennych Tatrach Zachodnich.
