Babilonia i Hammurabi
Hammurabi był wybitnym władcą, który objął tron Babilonu i zupełnie zmienił oblicze swojego królestwa. Uregulował sytuację wewnętrzną państwa i rozpoczął ekspansję terytorialną, znacznie powiększając swoje imperium. Jego największym osiągnięciem było spisanie i uporządkowanie praw, znane jako Kodeks Hammurabiego (około 1750 r. p.n.e.).
Kodeks Hammurabiego opierał się na zasadzie "oko za oko, ząb za ząb", wprowadzając surowe kary za przestępstwa. Jednym z najważniejszych symboli Babilonii była Brama Isztar, ozdobiona wizerunkami lwów symbolizujących boginię wojny i miłości - Isztar.
Później, za panowania Nabuchodonozora II, imperium osiągnęło szczyt swojej potęgi. To on stworzył słynne wiszące ogrody Semiramidy, uznawane za jeden z siedmiu cudów starożytnego świata. Niestety, potęga Babilonii zakończyła się w 539 r. p.n.e., kiedy została podbita przez Persów.
💡 Ciekawostka: Kodeks Hammurabiego to pierwszy tak dobrze zachowany zbiór praw w historii ludzkości - miał prawie 300 paragrafów regulujących niemal wszystkie aspekty życia Babilończyków!
Asyria, z kolei, ze stolicami w Aszur i Niniwie, prowadziła intensywną politykę osadniczą, przesiedlając całe narody, co miało zapobiec buntom i umocnić władzę imperium.
