Po upadku Księstwa Warszawskiego
Kongres wiedeński w 1815 roku zlikwidował Księstwo Warszawskie, dzieląc jego ziemie na trzy części. Utworzono Królestwo Polskie (połączone unią personalną z Rosją), Wielkie Księstwo Poznańskie (włączone do Prus) oraz Rzeczpospolitą Krakowską (z Krakowa i okolicznych terenów).
Sytuacja gospodarcza różniła się w poszczególnych zaborach. W Królestwie Polskim rozwijał się przemysł, zwłaszcza wokół Warszawy i Łodzi, a rolnictwo przestawiono na uprawy zbożowe. W zaborze pruskim dominowało rolnictwo i industrializacja, a rozwój gospodarczy wspierały pruskie reformy. Natomiast zabór austriacki charakteryzował się zacofaniem gospodarczym i słabą infrastrukturą.
Ważną postacią tego okresu był Franciszek Ksawery Drucki-Lubecki - minister skarbu, który wprowadzał istotne reformy gospodarcze w Królestwie Polskim.
💡 Warto wiedzieć! Autonomia, którą początkowo cieszyło się Królestwo Polskie, oznaczała prawo do samodzielnego rozstrzygania własnych spraw, choć ostatecznie i tak podlegało ono władzy cara.











