Struktura społeczeństwa średniowiecznego
Społeczeństwo średniowieczne było podzielone na stany. Na szczycie znajdowali się duchowni, którzy oprócz sprawowania funkcji religijnych byli też doradcami władców. Zaraz po nich było rycerstwo, które chroniło państwo i mieszkańców przed wrogami i najazdami.
Niżej stali mieszczanie, którzy zajmowali się głównie handlem i rzemiosłem. Wśród nich wyróżniamy patrycjuszy (najbogatszych), plebejuszy (średnio zamożnych) oraz plebs (najbiedniejszych). Na samym dole hierarchii znajdowali się chłopi, którzy często nie mogli opuszczać uprawianej ziemi i podlegali władzy jej właściciela.
W średniowieczu ważne były też relacje między ludźmi. Senior był władcą, który nadawał ziemie wasalom. Wasal w zamian za otrzymaną ziemię zobowiązany był do wiernej służby. W tym czasie powstawały również liczne zakony - grupy ludzi służących Bogu według określonej reguły (zbioru praw i obowiązków). Zakonnicy mieszkali w klasztorach.
Czy wiesz, że...? Wśród najpopularniejszych zakonów średniowiecznych, które nie były zakonami rycerskimi, znajdowali się benedyktyni i dominikanie. Oba zakony znacząco wpłynęły na rozwój kultury i nauki w tamtym okresie!
