Przygotowania do wojny i atak na Polskę
Hitler planował napaść na Polskę już 26 sierpnia 1939 roku, ale zmienił swoje plany po podpisaniu sojuszu wojskowego między Polską a Wielką Brytanią. Niemcy prowadzili kampanię propagandową, oskarżając Polaków o prześladowanie mniejszości niemieckiej, by usprawiedliwić przyszły atak.
Strategia niemiecka opierała się na wojnie błyskawicznej (Blitzkrieg). Zakładała ona skoncentrowane uderzenia wojsk pancernych wspieranych przez lotnictwo, które miały przerwać polskie linie obronne. Po utworzeniu wyłomów wkraczałaby szybko przemieszczająca się piechota, a celem było okrążenie i zniszczenie polskich oddziałów.
Polska strategia zakładała obronę całej zachodniej granicy w oczekiwaniu na pomoc sojuszników. Niestety, doprowadziło to do rozproszenia sił na zbyt długiej linii obrony. Wierzono w obietnice Francji i Wielkiej Brytanii o szybkiej pomocy militarnej, która nigdy nie nadeszła.
💡 Warto zapamiętać: Wojna błyskawiczna (Blitzkrieg) była nową taktyką wojenną, która opierała się na szybkich, skoncentrowanych atakach wojsk pancernych i lotnictwa, co dawało Niemcom ogromną przewagę na polu bitwy.
1 września 1939 roku o godz. 4:45 pancernik "Schleswig-Holstein" rozpoczął ostrzał Westerplatte, a niemieckie lotnictwo zbombardowało bezbronny Wieluń. Tak rozpoczęła się kampania wrześniowa, która trwała ponad miesiąc i zapisała się w historii wieloma bohaterskimi walkami, takimi jak obrona Westerplatte pod dowództwem majora Henryka Sucharskiego czy bitwa pod Wizną, nazwana "polskimi Termopilami".
