Koncepcje i pierwsze walki o granice Polski
Istniały dwie główne wizje odrodzonej Polski. Koncepcja inkorporacyjna Romana Dmowskiego zakładała państwo jednolite narodowościowo, gdzie mniejszości poddano by polonizacji. Z kolei koncepcja federacyjna Józefa Piłsudskiego planowała utworzenie bloku niepodległych państw (Polski, Łotwy, Litwy, Białorusi i Ukrainy) jako zabezpieczenie przed Rosją sowiecką.
Jednym z pierwszych konfliktów był konflikt polsko-ukraiński, który wybuchł 1 listopada 1918 r. Ukraińcy, wsparci przez Austriaków, zajęli Lwów i ogłosili Zachodnioukraińską Republikę Ludową. Do walki stanęła polska młodzież nazwana Orlętami Lwowskimi. Wiosną 1919 r. z pomocą przyszła Błękitna Armia generała Józefa Hallera, a w lipcu Polacy wyparli Ukraińców za rzekę Zbrucz. Galicja Wschodnia została oficjalnie uznana za część Polski dopiero w 1923 roku.
26 grudnia 1918 roku wybuchło Powstanie Wielkopolskie, gdy po przybyciu Ignacego Jana Paderewskiego do Poznania doszło do zamieszek między Polakami i Niemcami. Powstanie zakończyło się sukcesem - większość Wielkopolski została oswobodzona, a w styczniu 1920 roku region formalnie powrócił do Polski.
Czy wiesz, że... Orlęta Lwowskie to głównie uczniowie i studenci, z których najmłodsi mieli zaledwie kilkanaście lat. Mimo młodego wieku, ich odwaga i determinacja przyczyniły się do obrony polskości Lwowa!





































