Nauka i szkolnictwo II RP

Po odzyskaniu niepodległości władze Polski natychmiast zajęły się problemem analfabetyzmu. W 1919 roku wprowadzono bezpłatne nauczanie w szkołach powszechnych dla dzieci w wieku 7-14 lat. To był pierwszy krok do zwiększenia dostępu do edukacji.

System edukacji w II RP składał się z trzech poziomów: bezpłatnych 7-letnich szkół powszechnych, płatnych 4-letnich gimnazjów oraz płatnych 2-letnich liceów. Szkolnictwo wyższe, również płatne, rozwijało się w dużych miastach jak Poznań czy Wilno. W tym czasie powstał też Katolicki Uniwersytet Lubelski, a sławę zdobyła lwowska szkoła matematyczna.

Ciekawostka: Czy wiesz, że to właśnie polscy matematycy - Marian Rajewski, Henryk Zygalski i Jerzy Różycki - przyczynili się do złamania kodów niemieckiej maszyny szyfrującej Enigma, co miało ogromne znaczenie podczas II wojny światowej!

W literaturze międzywojennej błyszczały takie nazwiska jak Stefan Żeromski, Władysław Reymont, Zofia Nałkowska i Maria Dąbrowska. W latach 20. XX wieku popularność zdobyli twórcy awangardowi jak Witold Gombrowicz, Bruno Schulz czy Stanisław Ignacy Witkiewicz. Rozwijała się też poezja skupiona wokół grupy Skamander, z takimi poetami jak Julian Tuwim, Antoni Słonimski czy Jan Lechoń.

Sztuka i architektura również przeżywały rozkwit. W malarstwie dominowały impresjonizm i formizm, a w architekturze początkowo popularny był neobarok, później zastąpiony przez funkcjonalizm i modernizm. Dynamicznie rozwijała się też kinematografia - od lat 30. zaczęto produkować filmy dźwiękowe.