Dyktatura Cromwella i restauracja monarchii
Po egzekucji Karola I, Anglia formalnie stała się republiką, jednak faktyczną władzę sprawował Oliver Cromwell. Jego rządy, znane jako dyktatura Cromwella, charakteryzowały się:
- Atakiem na Irlandię w 1649 roku i Szkocję rok później, co umocniło wpływy angielskie w tych krajach.
- Stłumieniem ruchów opozycyjnych w Anglii.
- Przyjęciem w 1651 roku aktu nawigacyjnego, który faworyzował angielską żeglugę handlową.
Definition: Akt nawigacyjny - ustawa, zgodnie z którą import towarów do Anglii mógł być prowadzony wyłącznie z wykorzystaniem statków angielskich.
Restauracja Stuartów nastąpiła w 1660 roku, kiedy to na tron wstąpił Karol II Stuart, syn ściętego Karola I. W tym okresie w parlamencie ukształtowały się dwa stronnictwa:
- Torysi - popierali władzę królewską i opowiadali się za nienaruszalnością praw monarchy do tronu.
- Wigowie - głosili, że władza zwierzchnia należy do parlamentu i uważali, że parlament może pozbawić monarchę tronu.
Ustanowienie monarchii parlamentarnej
Rewolucja angielska i monarchia parlamentarna osiągnęły swój punkt kulminacyjny podczas "chwalebnej rewolucji" w 1688 roku. Wilhelm III Orański, zaproszony do objęcia tronu, zapoczątkował nową dynastię i zaakceptował Deklarację Praw, która ustanawiała fundamenty monarchii parlamentarnej:
- Nakładanie nowych podatków wymagało zgody parlamentu.
- Nielegalne stało się utrzymywanie stałej armii w czasie pokoju bez zgody parlamentu.
- Członkowie parlamentu mieli być wybierani w wolnych wyborach.
- Obrady parlamentu miały odbywać się regularnie.
Highlight: Skutki rewolucji angielskiej obejmowały fundamentalną zmianę systemu rządów, ograniczenie władzy królewskiej i wzmocnienie roli parlamentu.
W początkach XVIII wieku, za panowania królowej Anny Stuart, doszło do unii realnej między Anglią a Szkocją, co doprowadziło do powstania Królestwa Wielkiej Brytanii w 1707 roku. To wydarzenie stanowiło ostateczne ukoronowanie procesu przemian zapoczątkowanych przez rewolucję angielską.




























