Pierwsze reformy i Hugo Kołłątaj
Hugo Kołłątaj był jedną z najważniejszych postaci Sejmu Wielkiego. Ten duchowny, pisarz i polityk skupił wokół siebie grupę zdolnych publicystów (tzw. Kuźnica Kołłątajowska), którzy wspierali radykalne reformy społeczne. Był współautorem Konstytucji 3 Maja, choć jego późniejsze losy były skomplikowane - po upadku Rzeczypospolitej spędził osiem lat w austriackim więzieniu.
Sejm podjął konkretne działania zmierzające do uniezależnienia Polski od Rosji. W październiku 1788 roku posłowie przyjęli uchwałę o powiększeniu armii do 100 tys. żołnierzy. Następnie zlikwidowali Radę Nieustającą, a w 1789 roku uchwalili stały podatek bezpośredni (tzw. ofiarę wieczystą), który miał finansować powiększenie armii.
Ważnym krokiem było zawarcie przymierza z Prusami w marcu 1790 roku. Traktat gwarantował obu państwom integralność terytorialną i wzajemną pomoc w razie ataku. W tym samym roku ustalono, że kadencja sejmu zostanie przedłużona, co dało mu nazwę Sejmu Czteroletniego lub Wielkiego.
Czy wiesz? 18 kwietnia 1791 roku uchwalono przełomowe "Prawo o miastach królewskich", które dawało mieszczanom prawo nietykalności osobistej i majątkowej, możliwość nabywania ziemi oraz dostęp do niższych urzędów i rang oficerskich.
Nad projektem konstytucji pracowano w tajemnicy przed posłami stronnictwa hetmańskiego. Wybrano termin głosowania podczas Wielkanocy, gdy wielu przeciwników reform było nieobecnych. 3 maja 1791 roku uchwalono pierwszą polską konstytucję, przygotowaną głównie przez króla, Ignacego Potockiego, Hugo Kołłątaja i sekretarza monarchy, Scipione Piattolego.