Czasy przeszłe

Past Simple to czas, którego używasz do mówienia o zakończonych wydarzeniach z przeszłości. Świetnie sprawdza się, gdy opowiadasz o tym, co zrobiłeś wczoraj, w zeszłym tygodniu czy rok temu. Używaj go też do opisywania swoich zwyczajów z dzieciństwa.

Past Continuous $was/were + -ing$ służy do opisywania czynności trwających w określonym momencie przeszłości. Wyobraź sobie, że robisz zdjęcie w przeszłości - to co się wtedy działo, wyrazisz właśnie w tym czasie. Przydaje się też do tworzenia tła wydarzeń (np. "It was getting dark") oraz do formułowania bardziej uprzejmych próśb ("I was wondering if...").

Past Perfect Simple $had + czasownik$ używasz, gdy mówisz o czynności, która wydarzyła się przed inną czynnością w przeszłości. Jest to jakby "przeszłość przeszłości". Na przykład: "When we got to the theatre, the play had already started" (najpierw sztuka się zaczęła, potem dotarliśmy do teatru).

Wskazówka: Pamiętaj o odpowiednich określeniach czasu! Z Past Simple używaj: yesterday, last week, in 1999, ago. Z Past Continuous: when, while, as. Z Past Perfect: already, just, by, before, never.

Past Perfect Continuous $had been + -ing$ opisuje czynności, które trwały przez pewien czas przed innym momentem w przeszłości. Używasz go, gdy chcesz podkreślić czas trwania tej wcześniejszej czynności, np. "When I moved to Paris, my sister had been living there for over ten years".

Czasy Present Perfect a inne czasy

Present Perfect $has/have + czasownik$ to wyjątkowy czas, który łączy przeszłość z teraźniejszością. Musisz go używać, gdy mówisz o tym, jak długo trwa obecna sytuacja: "We've been friends for many years" (NIE: "We are friends for many years").

Uważaj na różnicę między Present Perfect a Past Simple! Kiedy mówisz o zakończonych wydarzeniach z przeszłości z określonym momentem (yesterday, last week, in 2006), zawsze używaj Past Simple: "I saw my teacher last Monday" (NIE: "I have seen my teacher last Monday").

Past Perfect używaj, gdy opisujesz dwa wydarzenia z przeszłości i chcesz pokazać, które było wcześniejsze. Na przykład: "When we got to the cinema, the film had started" oznacza, że najpierw film się zaczął, a później przyszliśmy do kina. Gdy wydarzenia opisujesz chronologicznie, Past Perfect nie jest konieczny.

Pamiętaj! Odpowiadając na pytanie w czasie Present Perfect o twoje doświadczenia ("Have you ever been to a wedding?"), zacznij odpowiedź w tym samym czasie ("Yes, I have"), a szczegóły podaj w Past Simple ("I went to my cousin's wedding last year").

Future Perfect $will have + czasownik$ stosuj, gdy mówisz o tym, że coś się zakończy przed konkretnym momentem w przyszłości: "By May 2015 my grandparents will have known each other for sixty years" (NIE: "...will know each other for sixty years").

Porównanie czasów

Present Perfect a czasy teraźniejsze: Pamiętaj, że mówiąc jak długo coś trwa, zawsze używasz Present Perfect: "She's been living in France since January" (NIE: "She's living in France since January").

Present Perfect a Past Simple: Używaj Past Simple dla zdarzeń zakończonych w określonym momencie przeszłości: "My grandparents met in secondary school" (NIE: "My grandparents have met in secondary school").

Past Perfect a Past Simple: Past Simple opisuje pojedyncze zdarzenie z przeszłości: "Robert broke his leg last summer". Past Perfect pokazuje, że jedno zdarzenie poprzedzało inne: "I had never won an athletics competition before the long jump last week".

Cenna rada: Używanie odpowiedniego czasu pomaga uniknąć nieporozumień. Kiedy mówisz "I have seen this movie" (Present Perfect), oznacza to, że obejrzałeś film kiedyś w życiu i możesz o nim rozmawiać. Gdy powiesz "I saw this movie last week" (Past Simple), informujesz kiedy dokładnie to się wydarzyło.

Present Perfect a Past Perfect: Gdy odnosisz wydarzenie do teraźniejszości, użyj Present Perfect: "Over a hundred people have applied for this position so far". Gdy odnosisz je do przeszłości, użyj Past Perfect: "Over a hundred people had applied for this position before last Friday".

Future Perfect, Future Simple i Future Continuous: Future Perfect jest niezastąpiony, gdy mówisz o zakończeniu czegoś przed momentem w przyszłości: "We will have been living here for over six months when we move" (NIE: "We will be living here for over 6 months when we move").

Used to

Wyrażenie "used to" pozwala mówić o przeszłych nawykach lub stanach, które uległy zmianie. Jest to świetne narzędzie, gdy chcesz podkreślić różnicę między przeszłością a teraźniejszością.

Stosuj "used to", gdy mówisz o czynnościach, które regularnie wykonywałeś w przeszłości, ale teraz już tego nie robisz: "Robert used to play basketball twice a week when he was at school" (teraz już nie gra albo gra inaczej). Podobnie z przeszłymi stanami: "Your sister didn't use to be so talkative" (ale teraz jest).

Pamiętaj, że dla jednorazowych wydarzeń lub gdy nie chcesz podkreślać zmiany, lepiej użyć Past Simple: "One time she slipped on a banana skin" lub "I watched a lot of romantic comedies when I was younger" (nie wiadomo, czy nadal oglądam).

Ważne! "Used to" dotyczy tylko przeszłości! Dla obecnych nawyków używaj Present Simple: "Now I go to the gym on Fridays" (nie "Now I use to go").

Pytania i przeczenia z "used to" tworzymy z pomocą "did": "Did you use to go to the gym on Saturdays?" i "I didn't use to like spicy food" (zauważ, że w przeczeniach i pytaniach piszemy "use to" bez "d").