Czasy przyszłe w języku angielskim

Future Simple $will + 1. forma czasownika$ stosujemy, gdy podejmujemy decyzję w momencie mówienia. Na przykład: "I'm hungry. I will have a sandwich". Używamy go również do składania obietnic lub gróźb, np. "Max can't do it. I will help him". Świetnie sprawdza się też przy wyrażaniu przewidywań: "I think she will pass the exam".

Future Continuous $will + be + czasownik z końcówką -ing$ opisuje czynności, które będą trwały w określonym momencie w przyszłości. Przykład: "I will be flying to the USA next summer". Charakterystyczne wyrażenia to: "at this time", "this time", "next...".

Wskazówka! Future Continuous pozwala ci mówić o sobie w przyszłości, jakbyś oglądał film ze swoim udziałem - "Za tydzień o tej porze będę siedział na plaży" (I will be sitting on the beach this time next week).

Future Perfect $will + have + 3. forma czasownika$ to czas przyszły dokonany! Używamy go, gdy czynność zakończy się do określonego momentu w przyszłości. Na przykład: "I will have read two books by next week" (Przeczytam dwie książki do przyszłego tygodnia). Charakterystycznym słówkiem jest "by".

Future Perfect Continuous $will + have + been + czasownik z -ing$ opisuje czynność, która będzie trwała przed jakimś momentem w przyszłości. Przykład: "By next year my mum will have been working in this office for ten years" (Od przyszłego roku moja mama będzie pracowała w tej firmie od 10 lat). Jest to czas przyszły niedokonany, również z charakterystycznym słówkiem "by".