Czasy przyszłe w języku angielskim
Future Simple (will + 1. forma czasownika) stosujemy, gdy podejmujemy decyzję w momencie mówienia. Na przykład: "I'm hungry. I will have a sandwich". Używamy go również do składania obietnic lub gróźb, np. "Max can't do it. I will help him". Świetnie sprawdza się też przy wyrażaniu przewidywań: "I think she will pass the exam".
Future Continuous (will + be + czasownik z końcówką -ing) opisuje czynności, które będą trwały w określonym momencie w przyszłości. Przykład: "I will be flying to the USA next summer". Charakterystyczne wyrażenia to: "at this time", "this time", "next...".
Wskazówka! Future Continuous pozwala ci mówić o sobie w przyszłości, jakbyś oglądał film ze swoim udziałem - "Za tydzień o tej porze będę siedział na plaży" (I will be sitting on the beach this time next week).
Future Perfect (will + have + 3. forma czasownika) to czas przyszły dokonany! Używamy go, gdy czynność zakończy się do określonego momentu w przyszłości. Na przykład: "I will have read two books by next week" (Przeczytam dwie książki do przyszłego tygodnia). Charakterystycznym słówkiem jest "by".
Future Perfect Continuous (will + have + been + czasownik z -ing) opisuje czynność, która będzie trwała przed jakimś momentem w przyszłości. Przykład: "By next year my mum will have been working in this office for ten years" (Od przyszłego roku moja mama będzie pracowała w tej firmie od 10 lat). Jest to czas przyszły niedokonany, również z charakterystycznym słówkiem "by".