Podstawy zaimków wskazujących
Zaimki wskazujące w angielskim są podzielone według odległości i liczby. Gdy mówimy o czymś, co jest blisko nas, używamy this (to, ta, ten) w liczbie pojedynczej i these (te, ci) w liczbie mnogiej.
Dla rzeczy oddalonych używamy that (tamto, tamta, tamten) w liczbie pojedynczej i those (tamte, tamci) w liczbie mnogiej. Łatwo to zapamiętać myśląc: "this/these - tutaj" i "that/those - tam".
W praktyce mówimy więc: "This ball is new" (Ta piłka jest nowa) gdy piłka jest blisko, ale "That ball is new" (Tamta piłka jest nowa) gdy jest daleko. Podobnie z liczbą mnogą: "These balls are new" (Te piłki są nowe) i "Those balls are old" (Tamte piłki są stare).
Zapamiętaj! Zaimki wskazujące nie tylko określają położenie, ale też budują relację między mówiącym a przedmiotem - czy coś jest "tutaj" czy "tam".





