Istota konfliktu tragicznego
Konflikt między Antygoną a Kreonem odzwierciedla fundamentalne przeciwieństwa. Antygona reprezentuje prawo jednostki i domaga się przestrzegania niepisanych praw boskich. Kieruje się sercem i miłością do brata, działając pod wpływem emocji.
Kreon natomiast reprezentuje państwo i uważa, że jego prawo powinno być nadrzędne. Kieruje się chłodnym rozumem, traktując martwego wroga (Polinejkesa) jako przestrogę dla potencjalnych zdrajców. Oboje popełniają błędy - Antygona jest lekkomyślna, a Kreon zbyt surowy.
W tragedii pojawia się hybris (pycha), która prowadzi bohaterów do katastrofy, oraz hamartia (wina tragiczna) wynikająca z błędnego rozpoznania sytuacji. Te elementy sprawiają, że losy bohaterów są nieuchronnie tragiczne.
Różne oblicza miłości przenikają całą tragedię. Widzimy miłość romantyczną Hajmona do Antygony, która prowadzi go do samobójstwa, miłość matczyną Eurydyki, która nie może znieść cierpienia po śmierci syna, oraz miłość siostrzaną między Antygoną i Ismeną, która ostatecznie chce wziąć na siebie część winy siostry.
❗ Kluczowe pytanie: Czy w sytuacji konfliktu między prawem boskim a ludzkim istnieje dobre rozwiązanie? "Antygona" pokazuje, że niekiedy stajemy przed wyborami, w których każda droga prowadzi do pewnej formy klęski.