Fabuła tragedii - tragiczny finał
Ostatnią próbą zatrzymania tragedii są przepowiednie wróżbity Terezjasza. Ostrzega on Kreona przed gniewem bogów i przepowiada śmierć najbliższych. Dopiero te groźne wizje zmuszają króla do zmiany zdania, ale jest już za późno.
Gdy Kreon dociera do groty, zastaje makabryczną scenę. Antygona powiesiła się na muślinowej apaszce, a u jej stóp leży Hajmon, który przebił się mieczem z rozpaczy po stracie ukochanej. To jednak nie koniec tragedii - Eurydyka, dowiedziawszy się o śmierci syna, również popełnia samobójstwo, przeklinając męża i nazywając go dzieciobójcą.
Kreon zostaje sam, zrozumiawszy wreszcie swój błąd. Jego ślepy pęd do władzy doprowadził do śmierci wszystkich najbliższych. Tragedia kończy się morałem, że głupota i pycha prowadzą nieuchronnie do upadku.
Główne motywy utworu to przeznaczenie (klątwa rodu Labdakidów), miłość rodzinna, samobójstwo jako ucieczka od cierpienia oraz konflikt między prawem ludzkim a boskim.
Kluczowe przesłanie: Nawet najwyższa władza nie może iść wbrew prawom boskim i naturze ludzkiej.