Poeci Skamandra - Tuwim i Lechoń
Grupa Skamander charakteryzowała się kultem codzienności i fascynacją miastem. Poeci posługiwali się mową potoczną, eksperymentowali z językiem i nawiązywali do tradycji polskiej poezji. W ich twórczości widoczny był entuzjazm powojenny i radość życia.
W wierszu "Do krytyków" Julian Tuwim przedstawia program Skamandrytów - nowa poezja czerpie inspirację z codzienności i powinna wyrażać optymizm i witalizm. Z kolei w "Przy okrągłym stole" poeta tworzy erotyk będący refleksją o pamięci i bolesnym rozstaniu. Podmiot liryczny zwraca się do ukochanej, a rozstanie jawi się jako coś, co zatrzymało się w czasie.
Jan Lechoń w "Herostratesie" dokonuje symbolicznego zamachu na świętości narodowe - tradycje romantyczne. Poeta pokazuje, że jest już zmęczony obywatelskimi obowiązkami, a literatura powinna uwolnić się od ciężaru martyrologii.
Warto wiedzieć! "Pogrzeb prezydenta Narutowicza" Tuwima to pamflet polityczny, w którym poeta oskarża przeciwników politycznych prezydenta o współudział w jego śmierci. Tuwim używa sarkastycznych i negatywnie wartościujących wyrażeń, aby osiągnąć swój cel.
