Sonet "O nietrwałej miłości rzeczy świata tego"
W sonecie "O nietrwałej miłości rzeczy świata tego" Sęp Szarzyński pokazuje, że zarówno miłowanie rzeczy ziemskich, jak i niemiłowanie ich jest dla człowieka trudne. Rzeczy światowe są nietrwałe i skazane na zniszczenie.
Poeta podkreśla, że nic ziemskiego nie jest w stanie nasycić ludzkiego serca - ani złoto, ani władza, ani sława, ani nawet piękno. Człowiek zawsze będzie pragnął więcej, co prowadzi do ciągłego niepokoju.
W trzeciej strofie autor wskazuje na sprzeczność ludzkiej natury - dusza pragnie doskonałości, podczas gdy ciało przyciągają ziemskie przyjemności. Finałowa puenta pokazuje, że tylko miłość do Boga może przynieść spełnienie, gdyż tylko On jest doskonały i wieczny.
🌟 Pamiętaj o budowie sonetu! Klasyczny sonet ma 14 wersów: dwie strofy czterowersowe (opisowe) i dwie trzywersowe (refleksyjne). Sonety Sępa mają dwie strofy czterowersowe i jedną sześciowersową zawierającą puentę.