Młodość i początki twórczości
Adam Bernard Mickiewicz urodził się 24 grudnia 1798 roku w Zaosiu pod Nowogródkiem na Litwie w zubożałej rodzinie szlacheckiej. Jego ojciec Mikołaj pracował jako adwokat, a matka Barbara pochodziła z rodu Majewskich.
Po ukończeniu szkoły w Nowogródku, rozpoczął studia na Uniwersytecie Wileńskim, gdzie aktywnie działał w Towarzystwie Filomatów. Z tego okresu pochodzą jego pierwsze utwory literackie, takie jak "Kartoffla", "Warcaby" oraz "Zima miejska" - która była jego debiutem drukowanym. Podczas studiów napisał też "Odę do młodości", utwór który później stał się manifestem nowej epoki literackiej.
W tym czasie Mickiewicz przeżył swoją pierwszą, nieszczęśliwą miłość do Maryli Wereszczakówny, która wyszła za hrabiego Puttkamera. To uczucie silnie wpłynęło na jego twórczość, inspirując wiele utworów, w tym słynne "Dziady część IV".
Warto wiedzieć! W 1822 roku ukazał się pierwszy tom "Poezji" zawierający "Ballady i romanse", które uznaje się za początek polskiego romantyzmu. Rok później wydano drugi tom z poematem "Grażyna" oraz II i IV częścią "Dziadów".
W 1823 roku, po śledztwie władz carskich i wykryciu tajnych organizacji młodzieżowych, Mickiewicz został aresztowany i uwięziony w wileńskim klasztorze bazylianów. Skazany na zsyłkę, opuścił Litwę w 1824 roku, udając się w głąb Rosji. Tam nawiązał kontakty z przyszłymi dekabrystami, a po podróży na Krym stworzył słynne "Sonety krymskie".
