Bogurodzica - najdawniejsza polska pieśń
"Bogurodzica" to cenny zabytek polskiej literatury, który powstał prawdopodobnie w II połowie XIII wieku. Pełniła ona funkcję hymnu narodowego podczas ważnych wydarzeń historycznych - śpiewano ją zarówno w bitwie pod Grunwaldem, jak i podczas koronacji niektórych królów z dynastii Jagiellonów.
Autor utworu pozostaje anonimowy, co było typowe dla czasów średniowiecza. Twórcy tamtej epoki, kierując się pokorą wobec Boga, rzadko podpisywali swoje dzieła, uznając pragnienie doczesnej sławy za nieprzyzwoite.
Tytuł "Bogurodzica" to archaizm oznaczający "Bożą rodzicielkę" i już w czasach Grunwaldu był uważany za starożytną formę. Słowo to trafiło do polszczyzny za pośrednictwem języka czeskiego podczas chrystianizacji Polski.
Ciekawostka: Średniowieczna literatura koncentrowała się głównie na tematyce religijnej, gdyż poza ośrodkami kościelnymi i klasztornymi niewiele osób posiadało umiejętność pisania. Matka Boska i Chrystus byli najczęstszymi bohaterami utworów tej epoki.
