Egzystencjalizm i parabola w "Dżumie"
"Dżuma" to powieść o charakterze parabolicznym, co oznacza, że pod prostą fabułą kryją się głębokie znaczenia uniwersalne. Camus ukazuje w niej, że człowiek jest istotą wolną i sam decyduje o swoim zachowaniu - może wybrać bunt wobec absurdu istnienia lub pozostać obojętnym.
Konstrukcja utworu jako paraboli opiera się na kilku kluczowych elementach: prostej konstrukcji postaci, schematycznej fabule, obiektywnym narratorze oraz alegorycznym znaczeniu świata przedstawionego. Wszystkie te zabiegi służą przekazaniu uniwersalnych prawd o kondycji ludzkiej.
Symboliczna dżuma może być interpretowana na wiele sposobów: jako wojna, śmierć, zło czy absurd świata. Szczególnie istotna jest postawa doktora Rieux, który reprezentuje bunt przeciwko cierpieniu i nie godzi się na nie.
Warto zapamiętać! Egzystencjalizm w "Dżumie" pokazuje, że wobec absurdu istnienia mamy wybór - możemy się buntować jak dr Rieux albo pozostać obojętnymi. Nasza wolność polega właśnie na możliwości wyboru postawy.
