Język polski /

dziady cz.3

dziady cz.3

 Dziady cz. III
ADAM MICKIEWICZ
geneza
↳Dziady cz. III powstały w kilka tygodni w Dreźnie w 1832 r.
• Reakcja na upadek powstania listopadow

dziady cz.3

user profile picture

Natalia Strzępek

26129 Followers

Udostępnij

Zapisz

1600

 

2/3

Notatka

notatka z polskiego

Nie ma nic odpowiedniego? Sprawdź inne przedmioty.

Dziady cz. III ADAM MICKIEWICZ geneza ↳Dziady cz. III powstały w kilka tygodni w Dreźnie w 1832 r. • Reakcja na upadek powstania listopadowego. Odniesienia do procesu filomatów i filaretów. Postacie historyczne i wzorowaniu na nich bohaterowie. tytuł Tytuł Dziady wpisuje dramat w cykl. Nazwa dziady to określenie obrzędów, w trakcie których wzywano dusze zmarłych. Scena obrzędu w cz. III Dziadów. • Wszystkie części łączy bohater: Widmo (cz. II), Gustaw (cz. IV) i Gustaw-Konrad (cz. III). czas i miejsce akcji → Czas akcji aktu l: wydarzenia powiązane z rytmem obrzędowym - rozgrywają się od 1 XI 1823 r. do nocy dziadów 1824 r., podczas Bożego Narodzenia (sceny I, II, III) i Wielkanocy (scena V). → Miejsca wydarzeń: Litwa, więzienie w Wilnie, dom pod Lwowem, Warszawa, Rosja. kompozycja Prolog - prezentacja głównego bohatera i wprowadzenie w problematykę. Akt 1 (jedyny) - dziewięć scen o zróżnicowanej długości i charakterze (m.in. wizje, senne widzenia, realistyczne opisy). Ustęp - rodzaj dziennika podróży w głąb Rosji; sześć wierszy charakteryzujących Rosję i jej mieszkańców. Do przyjaciół Moskali - wiersz zamykający. gatunek ↳ Dziady cz. III to dramat romantyczny. Brak jedności czasu, miejsca i akcji – różne miejsca akcji (Wilno, Warszawa i pod Lwowem), czas dłuższy niż doba (od 1 XI 1823 r. do Zaduszek w 1824 r.); wiele wątków. • Niesceniczność - brak chronologii, urwane sceny, otwarta kompozycja, przenikanie się realizmu z fantastyką. Luźna,...

Więcej zabawy podczas nauki z nami

Pomoc w odrabianiu zadań domowych

Dzięki funkcji zadawania pytań możesz w każdej chwili zadać pytanie i uzyskać odpowiedź od innych uczniów.

Ucz się razem z innymi

Dzięki Knowunity otrzymujesz materiały do nauki od innych w nowoczesny i wygodny sposób, aby jak najlepiej się uczyć. Tutaj uczniowie dzielą się swoją wiedzą, wymieniają się pomysłami i pomagają sobie nawzajem.

Bezpieczne i sprawdzone

Niezależnie od tego, czy chodzi o streszczenia, ćwiczenia czy notatki, Knowunity gromadzi wszystkie treści i tworzy bezpieczne środowisko nauki, do którego dziecko może mieć dostęp w dowolnym momencie.

Pobierz aplikację

Alternatywny zapis:

otwarta kompozycja - brak związków przyczynowo-skutkowych pomiędzy scenami i wątkami, brak wyraźnego zakończenia. Dwie płaszczyzny akcji – postacie historyczne (np. Tomasz Zan, Piotr Wysocki, Nikołaj Nowosilcow), nawiązania do wydarzeń historycznych (np. proces filomatów, powstanie listopadowe), elementy mistyczne (np. anioły walczące o duszę Konrada). • Synkretyzm rodzajowy i kategorii estetycznych - połączenie cech rodzajów literackich - dramatu (dialogi), epiki (np. opowieść o Cichowskim) i liryki (np. Widzenie Ewy); różne konwencje literackie i kategorie estetyczne - realizm, fantastyka (np. dobre i złe duchy), tragizm (np. historia Rollisona), komizm (np. humor więźniów w scenie I), patos (np. Improwizacja), groteska (sceny z diabłami), satyra (Salon warszawski). Wyjątkowy bohater - Konrad: postać tragiczna, zbuntowany indywidualista, który przechodzi wewnętrzną przemianę. główne tematy Mesjanizm a kwestia narodowowyzwoleńcza • Rozważania o sposobach odzyskania niepodległości. • Wszelkie próby zrzeszania się Polaków brutalnie tłumiono (proces filomatów, zesłania na Sybir), otwarta walka okazała się nieskuteczna (powstanie listopadowe). Mickiewicz proponuje koncepcję mesjanizmu. W Widzeniu Księdza Piotra Polska będzie jak Chrystus- swoim cierpieniem odkupi i zbawi inne narody. Prometeizm • Konrad mówi o sobie, że kocha wszystkich ludzi i za nich cierpi (jak Prometeusz). Jest gotowy poświęcić siebie, aby wyzwolić ojczyznę. Rola artysty W Improwizacji poeta (Konrad) to istota natchniona, obdarzona boską mocą tworzenia światów. Chce uszczęśliwić ludzi, a jednocześnie wynosi się ponad nich. Ostatecznie mdleje - choć pełen zapału i ideałów, okazuje się słaby. Profetyzm • Darem profetycznym (przepowiadania przyszłości) jest obdarzony Ksiądz Piotr. Widzi on naród polski, który swoim cierpieniem wyzwoli inne narody z ucisku, oraz tajemniczą postać zbawcy. Doktorowi przepowiada śmierć, a Konradowi - daleką podróż i spotkanie z nieznajomym. Bunt • Buntuje się Konrad: przeciwko carowi (pieśń zemsty) i Bogu (Improwizacja) - bunt prometejski, którego celem jest dobro ludzkości. Buntują się też młodzi towarzysze Konrada. Młodość ● Część III Dziadów pokazuje, jak historia wpływa na życie młodych ludzi - są osadzani w więzieniach, giną. Dobro i zło • O duszę głównego bohatera toczy się walka (psychomachia) między złymi duchami a aniołami. Stojący po stronie dobra młodzi buntownicy i Ksiądz Piotr przeciwstawiają się złu vosobionemu w Senatorze Nowosilcowie i jego współpracownikach. Wielowymiarowy obraz narodów: polskiego i rosyjskiego Polacy to patrioci (młodzież, Ksiądz Piotr, Rollisonowa, część salonowego towarzystwa przy drzwiach), ale i stronnicy cara (Senator, Doktor, Pelikan, literaci, generałowie, urzędnicy). Podobnie niejednoznaczny jest obraz społeczeństwa rosyjskiego (Ustęp). cytaty „Tak! zemsta, zemsta, zemsta na wroga Z Bogiem i choćby mimo Boga!" Konrad w pieśni zemsty ↳ „Nazywam się Milijon – bo za milijony Kocham i cierpię katusze". Konrad w Improwizacji Z matki obcej; krew jego dawne bohatery, A imię jego będzie czterdzieści i cztery". Ksiądz Piotr w Widzeniu o przyszłym zbawcy narodu Bohaterowie fikcyjni „Nasz naród jak lawa, Z wierzchu zimna i twarda, sucha i plugawa, Lecz wewnętrznego ognia sto lat nie wyziębi; Plwajmy na tę skorupę i zstąpmy do głębi". Wysocki w Salonie warszawskim KONRAD ↳ Główna postać dramatu, łączy wszystkie części Dziadów (Gustaw z cz. IV, Widmo z cz. II). Bohater dynamiczny - przechodzi wewnętrzną przemianę, która przejawia się także w zmianie imienia (Gustaw →→ Konrad). L>W cz. III Dziadów początkowo występuje jako Więzień, później jako Gustaw, Konrad, a w Ustępie staje się Pielgrzymem. Bohater romantyczny: samotny, doświadczył nieszczęśliwej miłości, przekonany o swojej wyjątkowości, kieruje się uczuciami, buntuje się. Motywem działania jest chęć uszczęśliwienia ludzkości (prometeizm). Dzięki Księdzu Piotrowi bohater nie zostaje potępiony, choć był bliski bluźnierstwa i wątpił w opatrzność Bożą. KSIĄDZ PIOTR Bernardyn, skromny zakonnik. ↳ Przeciwieństwo Konrada; jego chrześcijańska pokora i miłość do ludzi zostają wynagrodzone łaską proroczego widzenia, w którym objawia się mesjanistyczna wizja Polski. Jest gotowy przyjąć na siebie winy Konrada, aby Bóg go ocalit. ↳Opanowany - nie daje się sprowokować Nowosilcowowi i Doktorowi. Ma dar przewidywania przyszłości. Bohaterowie wzorowani na postaciach historycznych WIĘŹNIOWIE, A WŚRÓD NICH: Tomasz - Tomasz Zan, przyjaciel Mickiewicza, filomata i filareta; Jan-Jan Sobolewski, przyjaciel Mickiewicza z Uniwersytetu Wileńskiego, filomata i filareta; wcielony do korpusu inżynierów i zesłany w głąb Rosji; zmarł w Archangielsku w 1829 r.; Rollison - Jan Molleson, uczeń szkoły powiatowej w Kiejdanach, za przynależność do spisku uczniowskiego skazany na śmierć, co w drodze łaski zamieniono na dożywotnie zesłanie; ↳ Żegota - Ignacy Domeyko, podczas studiów na Uniwersytecie Wileńskim związany z Towarzystwem Filomatów; aresztowany w 1823 r., nie został skazany, lecz jedynie objęty nadzorem policyjnym; uczestniczył w powstaniu listopadowym, a po jego klęsce emigrował; w Dreźnie spotkał Mickiewicza, z którym się zaprzyjaźnił; w 1837 r. wyjechał do Chile, gdzie zasłynął jako wybitny geolog i inżynier górnictwa, badacz Ameryki Południowej; ↳ Feliks Kołakowski – Feliks Kółakowski, filareta, poeta, zesłaniec; zmarł w Petersburgu - w 1831 r.; ↳ Jankowski - Jan Jankowski, filomata i filareta; aresztowany w 1823 r., w czasie śledztwa złożył zeznania obciążające kolegów; w dramacie ukazany jako niechętny religii autor bluźnierczych wystąpień. POZOSTAŁE POSTACIE: ↳ Wysocki - Piotr Wysocki, jeden z organizatorów powstania listopadowego, w 1824 r. był podoficerem w Szkole Podchorążych; to on, zniesmaczony polską prorosyjską arystokracją, w dramacie stawia diagnozę polskiego społeczeństwa – naród jest jak lawa; ↳ Doktor - postać wzorowana na Auguście Bécu, który jako członek władz Uniwersytetu Wileńskiego współpracował z Nowosilcowem podczas śledztwa w latach 1823-1824 i zginął od uderzenia pioruna; był ojczymem Juliusza Słowackiego; ↳ Pelikan - Wacław Pelikan, profesor chirurgii na Uniwersytecie Wileńskim; podczas procesów młodzieży litewskiej pomocnik Nowosilcowa. ↳ Bajkow - Leon Bajkow, radca stanu i delegat rządu carskiego w wileńskiej komisji śledczej; zmarł nagle w 1829 r.;: ↳ Senator - Nikołaj Nowosilcow, kurator okręgu wileńskiego; zasłynął z brutalności w walce z rzekomymi spiskami polskiej młodzieży na Litwie; ↳ Rollisonowa - Felicjanna Mollesonowa; matka próbująca uzyskać informacje o uwięzionym synu.

Język polski /

dziady cz.3

user profile picture

Natalia Strzępek  

Obserwuj

26129 Followers

 Dziady cz. III
ADAM MICKIEWICZ
geneza
↳Dziady cz. III powstały w kilka tygodni w Dreźnie w 1832 r.
• Reakcja na upadek powstania listopadow

Otwórz aplikację

notatka z polskiego

Podobne notatki

user profile picture

4

romantyzm

Know romantyzm thumbnail

0

 

4/2/3

user profile picture

Dziady cz. 3

Know Dziady cz. 3 thumbnail

2186

 

1/2/3

user profile picture

2

5. Adam Mickiewicz - biografia

Know 5. Adam Mickiewicz - biografia  thumbnail

15

 

2/3

D

6

Dziady cz. III

Know Dziady cz. III thumbnail

258

 

1/2/3

Dziady cz. III ADAM MICKIEWICZ geneza ↳Dziady cz. III powstały w kilka tygodni w Dreźnie w 1832 r. • Reakcja na upadek powstania listopadowego. Odniesienia do procesu filomatów i filaretów. Postacie historyczne i wzorowaniu na nich bohaterowie. tytuł Tytuł Dziady wpisuje dramat w cykl. Nazwa dziady to określenie obrzędów, w trakcie których wzywano dusze zmarłych. Scena obrzędu w cz. III Dziadów. • Wszystkie części łączy bohater: Widmo (cz. II), Gustaw (cz. IV) i Gustaw-Konrad (cz. III). czas i miejsce akcji → Czas akcji aktu l: wydarzenia powiązane z rytmem obrzędowym - rozgrywają się od 1 XI 1823 r. do nocy dziadów 1824 r., podczas Bożego Narodzenia (sceny I, II, III) i Wielkanocy (scena V). → Miejsca wydarzeń: Litwa, więzienie w Wilnie, dom pod Lwowem, Warszawa, Rosja. kompozycja Prolog - prezentacja głównego bohatera i wprowadzenie w problematykę. Akt 1 (jedyny) - dziewięć scen o zróżnicowanej długości i charakterze (m.in. wizje, senne widzenia, realistyczne opisy). Ustęp - rodzaj dziennika podróży w głąb Rosji; sześć wierszy charakteryzujących Rosję i jej mieszkańców. Do przyjaciół Moskali - wiersz zamykający. gatunek ↳ Dziady cz. III to dramat romantyczny. Brak jedności czasu, miejsca i akcji – różne miejsca akcji (Wilno, Warszawa i pod Lwowem), czas dłuższy niż doba (od 1 XI 1823 r. do Zaduszek w 1824 r.); wiele wątków. • Niesceniczność - brak chronologii, urwane sceny, otwarta kompozycja, przenikanie się realizmu z fantastyką. Luźna,...

Nie ma nic odpowiedniego? Sprawdź inne przedmioty.

Więcej zabawy podczas nauki z nami

Pomoc w odrabianiu zadań domowych

Dzięki funkcji zadawania pytań możesz w każdej chwili zadać pytanie i uzyskać odpowiedź od innych uczniów.

Ucz się razem z innymi

Dzięki Knowunity otrzymujesz materiały do nauki od innych w nowoczesny i wygodny sposób, aby jak najlepiej się uczyć. Tutaj uczniowie dzielą się swoją wiedzą, wymieniają się pomysłami i pomagają sobie nawzajem.

Bezpieczne i sprawdzone

Niezależnie od tego, czy chodzi o streszczenia, ćwiczenia czy notatki, Knowunity gromadzi wszystkie treści i tworzy bezpieczne środowisko nauki, do którego dziecko może mieć dostęp w dowolnym momencie.

Pobierz aplikację

Knowunity

Dziel się wiedzą

Otwórz aplikację

Alternatywny zapis:

otwarta kompozycja - brak związków przyczynowo-skutkowych pomiędzy scenami i wątkami, brak wyraźnego zakończenia. Dwie płaszczyzny akcji – postacie historyczne (np. Tomasz Zan, Piotr Wysocki, Nikołaj Nowosilcow), nawiązania do wydarzeń historycznych (np. proces filomatów, powstanie listopadowe), elementy mistyczne (np. anioły walczące o duszę Konrada). • Synkretyzm rodzajowy i kategorii estetycznych - połączenie cech rodzajów literackich - dramatu (dialogi), epiki (np. opowieść o Cichowskim) i liryki (np. Widzenie Ewy); różne konwencje literackie i kategorie estetyczne - realizm, fantastyka (np. dobre i złe duchy), tragizm (np. historia Rollisona), komizm (np. humor więźniów w scenie I), patos (np. Improwizacja), groteska (sceny z diabłami), satyra (Salon warszawski). Wyjątkowy bohater - Konrad: postać tragiczna, zbuntowany indywidualista, który przechodzi wewnętrzną przemianę. główne tematy Mesjanizm a kwestia narodowowyzwoleńcza • Rozważania o sposobach odzyskania niepodległości. • Wszelkie próby zrzeszania się Polaków brutalnie tłumiono (proces filomatów, zesłania na Sybir), otwarta walka okazała się nieskuteczna (powstanie listopadowe). Mickiewicz proponuje koncepcję mesjanizmu. W Widzeniu Księdza Piotra Polska będzie jak Chrystus- swoim cierpieniem odkupi i zbawi inne narody. Prometeizm • Konrad mówi o sobie, że kocha wszystkich ludzi i za nich cierpi (jak Prometeusz). Jest gotowy poświęcić siebie, aby wyzwolić ojczyznę. Rola artysty W Improwizacji poeta (Konrad) to istota natchniona, obdarzona boską mocą tworzenia światów. Chce uszczęśliwić ludzi, a jednocześnie wynosi się ponad nich. Ostatecznie mdleje - choć pełen zapału i ideałów, okazuje się słaby. Profetyzm • Darem profetycznym (przepowiadania przyszłości) jest obdarzony Ksiądz Piotr. Widzi on naród polski, który swoim cierpieniem wyzwoli inne narody z ucisku, oraz tajemniczą postać zbawcy. Doktorowi przepowiada śmierć, a Konradowi - daleką podróż i spotkanie z nieznajomym. Bunt • Buntuje się Konrad: przeciwko carowi (pieśń zemsty) i Bogu (Improwizacja) - bunt prometejski, którego celem jest dobro ludzkości. Buntują się też młodzi towarzysze Konrada. Młodość ● Część III Dziadów pokazuje, jak historia wpływa na życie młodych ludzi - są osadzani w więzieniach, giną. Dobro i zło • O duszę głównego bohatera toczy się walka (psychomachia) między złymi duchami a aniołami. Stojący po stronie dobra młodzi buntownicy i Ksiądz Piotr przeciwstawiają się złu vosobionemu w Senatorze Nowosilcowie i jego współpracownikach. Wielowymiarowy obraz narodów: polskiego i rosyjskiego Polacy to patrioci (młodzież, Ksiądz Piotr, Rollisonowa, część salonowego towarzystwa przy drzwiach), ale i stronnicy cara (Senator, Doktor, Pelikan, literaci, generałowie, urzędnicy). Podobnie niejednoznaczny jest obraz społeczeństwa rosyjskiego (Ustęp). cytaty „Tak! zemsta, zemsta, zemsta na wroga Z Bogiem i choćby mimo Boga!" Konrad w pieśni zemsty ↳ „Nazywam się Milijon – bo za milijony Kocham i cierpię katusze". Konrad w Improwizacji Z matki obcej; krew jego dawne bohatery, A imię jego będzie czterdzieści i cztery". Ksiądz Piotr w Widzeniu o przyszłym zbawcy narodu Bohaterowie fikcyjni „Nasz naród jak lawa, Z wierzchu zimna i twarda, sucha i plugawa, Lecz wewnętrznego ognia sto lat nie wyziębi; Plwajmy na tę skorupę i zstąpmy do głębi". Wysocki w Salonie warszawskim KONRAD ↳ Główna postać dramatu, łączy wszystkie części Dziadów (Gustaw z cz. IV, Widmo z cz. II). Bohater dynamiczny - przechodzi wewnętrzną przemianę, która przejawia się także w zmianie imienia (Gustaw →→ Konrad). L>W cz. III Dziadów początkowo występuje jako Więzień, później jako Gustaw, Konrad, a w Ustępie staje się Pielgrzymem. Bohater romantyczny: samotny, doświadczył nieszczęśliwej miłości, przekonany o swojej wyjątkowości, kieruje się uczuciami, buntuje się. Motywem działania jest chęć uszczęśliwienia ludzkości (prometeizm). Dzięki Księdzu Piotrowi bohater nie zostaje potępiony, choć był bliski bluźnierstwa i wątpił w opatrzność Bożą. KSIĄDZ PIOTR Bernardyn, skromny zakonnik. ↳ Przeciwieństwo Konrada; jego chrześcijańska pokora i miłość do ludzi zostają wynagrodzone łaską proroczego widzenia, w którym objawia się mesjanistyczna wizja Polski. Jest gotowy przyjąć na siebie winy Konrada, aby Bóg go ocalit. ↳Opanowany - nie daje się sprowokować Nowosilcowowi i Doktorowi. Ma dar przewidywania przyszłości. Bohaterowie wzorowani na postaciach historycznych WIĘŹNIOWIE, A WŚRÓD NICH: Tomasz - Tomasz Zan, przyjaciel Mickiewicza, filomata i filareta; Jan-Jan Sobolewski, przyjaciel Mickiewicza z Uniwersytetu Wileńskiego, filomata i filareta; wcielony do korpusu inżynierów i zesłany w głąb Rosji; zmarł w Archangielsku w 1829 r.; Rollison - Jan Molleson, uczeń szkoły powiatowej w Kiejdanach, za przynależność do spisku uczniowskiego skazany na śmierć, co w drodze łaski zamieniono na dożywotnie zesłanie; ↳ Żegota - Ignacy Domeyko, podczas studiów na Uniwersytecie Wileńskim związany z Towarzystwem Filomatów; aresztowany w 1823 r., nie został skazany, lecz jedynie objęty nadzorem policyjnym; uczestniczył w powstaniu listopadowym, a po jego klęsce emigrował; w Dreźnie spotkał Mickiewicza, z którym się zaprzyjaźnił; w 1837 r. wyjechał do Chile, gdzie zasłynął jako wybitny geolog i inżynier górnictwa, badacz Ameryki Południowej; ↳ Feliks Kołakowski – Feliks Kółakowski, filareta, poeta, zesłaniec; zmarł w Petersburgu - w 1831 r.; ↳ Jankowski - Jan Jankowski, filomata i filareta; aresztowany w 1823 r., w czasie śledztwa złożył zeznania obciążające kolegów; w dramacie ukazany jako niechętny religii autor bluźnierczych wystąpień. POZOSTAŁE POSTACIE: ↳ Wysocki - Piotr Wysocki, jeden z organizatorów powstania listopadowego, w 1824 r. był podoficerem w Szkole Podchorążych; to on, zniesmaczony polską prorosyjską arystokracją, w dramacie stawia diagnozę polskiego społeczeństwa – naród jest jak lawa; ↳ Doktor - postać wzorowana na Auguście Bécu, który jako członek władz Uniwersytetu Wileńskiego współpracował z Nowosilcowem podczas śledztwa w latach 1823-1824 i zginął od uderzenia pioruna; był ojczymem Juliusza Słowackiego; ↳ Pelikan - Wacław Pelikan, profesor chirurgii na Uniwersytecie Wileńskim; podczas procesów młodzieży litewskiej pomocnik Nowosilcowa. ↳ Bajkow - Leon Bajkow, radca stanu i delegat rządu carskiego w wileńskiej komisji śledczej; zmarł nagle w 1829 r.;: ↳ Senator - Nikołaj Nowosilcow, kurator okręgu wileńskiego; zasłynął z brutalności w walce z rzekomymi spiskami polskiej młodzieży na Litwie; ↳ Rollisonowa - Felicjanna Mollesonowa; matka próbująca uzyskać informacje o uwięzionym synu.