Analiza wiersza "Eviva l'arte!"
"Eviva l'arte!" to hymn na cześć sztuki i manifest artystów gotowych się poświęcić dla swojego powołania. Tetmajer wyraźnie konfrontuje dwie postawy: artystów-idealistów oraz filistrów - materialistów zainteresowanych wyłącznie powiększaniem majątku.
Utwór ma regularną budowę składającą się z czterech sześciowersowych strof, gdzie zawołanie "Eviva l'arte!" (niech żyje sztuka!) stanowi klamrę kompozycyjną każdej z nich. Rytmiczność wiersza podkreślają rymy żeńskie, co nadaje mu uroczysty, hymniczny charakter.
Podmiot liryczny to artysta o nonkonformistycznej postawie, przekonany o słuszności poświęcenia życia dla poezji. Utwór przesycony jest środkami stylistycznymi jak epitety, metafory, pytania retoryczne czy wykrzyknienia. Mimo pesymistycznego nastroju (typowego dla dekadentyzmu) podmiot wyraża dumę z bycia artystą i wyższość wobec filistrów.
Warto zapamiętać! Wiersz reprezentuje impresjonizm oraz łączy cechy liryki refleksyjnej i agitacyjnej - stanowi zarówno osobiste wyznanie, jak i wezwanie innych artystów do pielęgnowania sztuki ponad materialne wartości.
