Podstawy fonetyki
Fonetyka to dziedzina języka polskiego zajmująca się zapisem i wymową. Musisz wiedzieć, że litera to znak graficzny (najmniejsza część wypowiedzi pisemnej), a głoska to najmniejszy dźwięk mowy, który wyodrębniamy słuchem.
Ciekawe jest to, że jedna głoska może składać się z dwóch liter, które wymawiane razem nie dają się rozdzielić, np. ch, rz, sz, cz. Spójrz na przykłady: "kaczuszka" - 9 liter, ale tylko 7 głosek; "Szczebrzeszyn" - aż 13 liter, ale tylko 9 głosek; "latawiec" - 8 liter i 8 głosek.
Głoski dzielimy na dźwięczne i bezdźwięczne. Przy wymowie głosek dźwięcznych (np. a, b, d, g, z) struny głosowe są napięte. Natomiast przy głoskach bezdźwięcznych (np. c, f, k, p, s) struny głosowe pozostają luźne. Większość głosek ma swoje odpowiedniki dźwięczne i bezdźwięczne: b-p, d-t, g-k, w-f, z-s.
Ciekawostka! Głoskę "h" w wymowie "hy" zaliczamy do dźwięcznych, lecz samo "h" do bezdźwięcznych. Warto to zapamiętać!
Głoski dzielimy też na miękkie i twarde. Miękkie zapisujemy za pomocą litery "i" lub kreski nad literą. Podczas ich wymawiania język zbliża się do podniebienia (np. ć, dź, ń, ś). Przy twardych głoskach język nie zbliża się do podniebienia.
