Imiesłowy przymiotnikowe i przysłówkowe
Imiesłowy to nieodmienne formy czasownikowe, które dzielą się na dwa główne typy. Każdy z nich ma swoje specjalne cechy i zastosowania.
Imiesłowy przymiotnikowe zachowują się jak przymiotniki - odpowiadają na pytania jaki? jaka? jakie? i odmieniają się przez przypadki, liczby i rodzaje. To znaczy, że dostosowują się do rzeczownika, który opisują.
Imiesłowy przysłówkowe są bardziej jak przysłówki - nie odmieniają się wcale i odpowiadają na pytania jak? kiedy? Są zawsze w tej samej formie, niezależnie od reszty zdania.
Pamiętaj: Imiesłowy przymiotnikowe zmieniają swoją formę (jak przymiotniki), a przysłówkowe zawsze wyglądają tak samo (jak przysłówki).
Imiesłowy przymiotnikowe dzielą się na czynne (z końcówkami -ący, -ąca, -ące) i bierne (z końcówkami -ny, -na, -ne lub -ty, -ta, -te). Przykłady: śpiący chłopiec, kochana dziewczynka.
Imiesłowy przysłówkowe to współczesne (końcówka -ąc, np. biegnąc) i uprzednie (końcówki -wszy, -łszy, np. stanąwszy, zobaczywszy). Opisują czynności towarzyszące głównej akcji w zdaniu.