Czym jest impresjonizm?
Impresjonizm narodził się jako bunt przeciwko sztywnym regułom akademickim. Początkowo dzieła impresjonistów były wystawiane w tzw. "salonach odrzuconych", ponieważ nie spełniały tradycyjnych kryteriów salonów paryskich, gdzie prezentowano sztukę po surowej selekcji.
Impresjoniści rzadko używali czerni, preferując jasne, radosne kolory. Ich głównym celem było uchwycenie ulotności chwili, emocji i dynamiki ruchu. Fascynowały ich efekty świetlne i atmosferyczne, które starannie obserwowali i przenosili na płótno.
Główne cechy impresjonizmu to wyjątkowa gra światła, subiektywizm w przedstawianiu rzeczywistości, malowanie w plenerze (poza pracownią) oraz stosowanie techniki dywizjonizmu - nakładania farby małymi plamami czystych kolorów, które z odpowiedniej odległości łączą się w oku widza.
💡 Ciekawostka: Przełomowym momentem dla impresjonizmu był rok 1863, kiedy to powstała pierwsza wystawa w "salonach odrzuconych" zorganizowana przez królewską akademię malarstwa i rzeźby. To właśnie tam impresjoniści znaleźli przestrzeń do prezentowania swojej rewolucyjnej wizji sztuki!