Księga Hioba - pochodzenie i forma
"Księga Hioba" powstała między V a III wiekiem p.n.e. i należy do ksiąg dydaktycznych Starego Testamentu. Ma ciekawą budowę - prozatorskie Prolog i Epilog (najstarsze części) otaczają poetycki środek, tworzący dialog o cierpieniu.
Forma tej księgi jest wyjątkowa w Biblii, ponieważ przypomina dramatyczny dialog zaczerpnięty z literatury Bliskiego Wschodu. Znajdziemy tu różne style wypowiedzi: dyskusje przypominające mowy sądowe oraz lamentacje.
Głównym bohaterem jest Hiob - pobożny i sprawiedliwy człowiek z ziemi Us. Miał on doskonałe życie: siedmiu synów, trzy córki, ogromny majątek i szacunek wszystkich ludzi. Jego szczęście kończy się, gdy Bóg pozwala Szatanowi wystawić wiarę Hioba na próbę.
Czy wiesz? Hiob traci absolutnie wszystko - rodzinę, majątek, zdrowie (zapada na trąd), a nawet dobre imię - a mimo to początkowo nie złorzeczy Bogu, powtarzając: "niech będzie imię Pańskie błogosławione".
W centrum księgi znajduje się konflikt między cierpiącym Hiobem a jego trzema przyjaciółmi. Oni uważają, że jego cierpienie musi być karą za grzechy, ale Hiob broni swojej niewinności. Bohater nie rozumie, dlaczego Bóg go karze i zaczyna kwestionować Bożą sprawiedliwość.
