Literackie wizje końca świata
Dies irae Kasprowicza przedstawia inną, bardziej pesymistyczną wizję apokalipsy. Poeta koncentruje się na zagładzie bez możliwości ratunku czy poprawy. Nie wspomina o nagrodzie dla sprawiedliwych, skupia się na drastycznym ukazaniu kary za grzechy ludzkości.
W utworze przewijają się biblijne motywy: grzech pierworodny, wygnanie z raju, odkupienie i męka Chrystusa. Podmiot liryczny przyjmuje wobec Boga postawę buntu, oskarżając Go o obojętność i okrucieństwo. Wizja ta pełna jest przerażających obrazów: pełzających żmij i węży, piorunów, rzek i mórz spływających krwią, rozpadającej się ziemi.
Koniec świata w tekstach literackich bywa przedstawiany dosłownie (jako wierzenia danej wspólnoty) lub metaforycznie (jako ukazanie głębszych prawd). Biblia próbuje odpowiedzieć na pytania egzystencjalne, przedstawiając wizję końca ziemskiej wędrówki człowieka.
Zastanów się: Artyści różnych epok często wykorzystywali motyw końca świata jako symbol upadku pewnego ładu lub wartości, a nawet jako wyraz sprzeciwu wobec wiary czy Boga. Jak myślisz, jaki cel przyświeca współczesnym twórcom sięgającym po motywy apokaliptyczne?