Czas i miejsce akcji
Akcja powieści obejmuje zaledwie 13 godzin (od 7:00 do 20:00) prawdopodobnie 22 lipca, choć pogoda wskazuje raczej na jesień. Czas w utworze jest celowo niejednoznaczny - pojawiają się daty 1979-1980, 1984 i nawet 1994. Ta manipulacja czasem to narzędzie władzy służące dezorientacji społeczeństwa.
Wydarzenia rozgrywają się w centrum Warszawy, a stałym punktem odniesienia jest Pałac Kultury, "widoczny z każdego miejsca". Miasto jest zniszczone, zrujnowane, tworząc apokaliptyczną scenografię dla rozgrywających się wydarzeń.
Warto zapamiętać: Nieokreśloność czasu i zniszczona przestrzeń miejska to celowe zabiegi nadające powieści charakter paraboli - utworu o uniwersalnym znaczeniu wykraczającym poza konkretny czas historyczny.
Pałac Kultury, kiedyś "pomnik pychy", teraz jest opisywany jako "wielki barak postawiony na sztorc", co symbolizuje degradację systemu politycznego i jego wartości. Z fasady odpadają kolejne elementy kamiennej okładziny - to metafora rozkładu systemu totalitarnego.