Cechy gatunkowe Makbeta
"Makbet" łamie klasyczne zasady dramatu, mieszając sceny podniosłe z rubasznymi (jak partie Odźwiernego). Szekspir odrzuca zasadę trzech jedności - akcja rozgrywa się w wielu miejscach i trwa dłużej niż dobę.
Sztukę wyróżnia głęboka analiza psychologiczna bohaterów, których motywacje, a nie fatum, napędzają wydarzenia. Charakterystyczna jest również obecność elementów fantastycznych (wiedźmy), co stanowi odejście od zasady mimesis, czyli naśladowania rzeczywistości.
Atmosfera grozy budowana jest przez nocne sceny, wszechobecny lęk i śmierć. Przyroda aktywnie współtworzy nastrój dramatu. Konstrukcyjnie "Makbet" składa się z aktów i scen, bez tradycyjnego prologu czy epilogu.
Warto zapamiętać! "Makbet" podejmuje tematykę zbrodni jako problemu psychologicznego, moralnego i politycznego oraz ukazuje oparty na zbrodni mechanizm zdobywania władzy.
