Mit o Syzyfie

Wszystko zaczęło się, gdy Syzyf ujawnił tajemnicę Zeusa i za karę miał umrzeć. Sprytny król nie poddał się łatwo - gdy Zeus wysłał po niego bożka śmierci, Syzyf po prostu zamknął go w piwnicy!

Wiedząc, że jego dni są policzone, Syzyf obmyślił podstęp. Poprosił żonę, aby po jego śmierci nie pochowała jego ciała. Dzięki temu jego dusza trafiła tylko do Styksu, a nie do Hadesu. Tam narzekał tak długo, aż w końcu stanął przed samym władcą podziemi! Opowiedział zmyśloną historię o okrutnej żonie, która nie urządziła mu pogrzebu. Wzruszony Hades pozwolił mu wrócić na ziemię, aby ukarać małżonkę.

Po powrocie Syzyf wcale nie zamierzał wracać do Hadesu! Żył po cichu, licząc że wszyscy o nim zapomną. Niestety, bogowie mają dobrą pamięć. Gdy sobie o nim przypomnieli, zabrali go z powrotem do podziemi i wymyślili dla niego specjalną karę. Musiał wtaczać ogromny głaz na szczyt stromej góry, który za każdym razem, tuż przed osiągnięciem celu, staczał się w dół.

Ciekawostka: Właśnie od tej historii pochodzi powiedzenie "syzyfowa praca", które oznacza wysiłek bez rezultatu, pracę, która nigdy się nie kończy i nie przynosi efektów.