Mity

 it
@notateczkii
MIT - Mit pierwotnie był przekazywany ustnie z pokolenia na pokolenie i pomagał zrozumieć jak
świat oraz człowiek został st

Mity

user profile picture

Natalia Strzępek

25993 Followers

Udostępnij

Zapisz

1181

 

1/2/3

Notatka

Mity notatka

Nie ma nic odpowiedniego? Sprawdź inne przedmioty.

it @notateczkii MIT - Mit pierwotnie był przekazywany ustnie z pokolenia na pokolenie i pomagał zrozumieć jak świat oraz człowiek został stworzony, a także kim są wielcy bogowie. (w skrócie to pradawna opowieść o bogach i bohaterach) uwaga: Mit nie jest gatunkiem literackim Podział mitów TEOGONICZNE- o powstaniu i naturze bogów, każdy mił dotyczący jakiegoś Boga informuje o okolicznościach narodzin, określa jaki obszar zjawiska mu podlega, jakie ma upodobania, symbole, atrybuty i umiejętności. KOSMOGONICZNE- o powstaniu świata i jego początkach ANTROPOGENICZNE- dotyczą powstania człowieka, przykładem jest mit o Prometeuszu, który ulepił człowieka z gliny i łez. GENEALOGICZNE- historii pokoleń ludzkich, o bohaterach będących przodkami rodów panujących i mieszkańcami miast. Przydatne: Archetyp- pierwotny wzorzec postaci, zdarzenia, motywu, symbolu lub schematu Politeizm- wiara w wielu Bogów Monoteizm- wiara w jednego Boga Archetypy 1) Antygona symbol miłości siostrzanej, archetyp kobiety broniącej swoich przekonań 2) Dedal, archetyp człowieka doświadczonego, rozważnego 3) Demeter- czułość i miłość matki 4) Herakles - męstwo i siła 5) Ikar- idealista,marzyciel dążący do wzniosłych celów 6) Orfeusz- archetyp poety muzyka i śpiewaka, który w imię miłości jest gotów do największych poświęceń 7) Prometeusz- samotny buntownik, altruista poświęcający się dla ludzi, których kocha 8) Narcyz- archetyp miłości własnej 9) Niobe- archetyp matki cierpiącej po stracie dziecka 10) Syzyf - archetyp niekończącego się, absurdalnego wysiłku. Podział mitów Funkcja poznawcza - mająca na celu wyjaśnienie niezrozumiałych zjawisk przyrody. Funkcja światopoglądowa- określająca postawę i zakres...

Więcej zabawy podczas nauki z nami

Pomoc w odrabianiu zadań domowych

Dzięki funkcji zadawania pytań możesz w każdej chwili zadać pytanie i uzyskać odpowiedź od innych uczniów.

Ucz się razem z innymi

Dzięki Knowunity otrzymujesz materiały do nauki od innych w nowoczesny i wygodny sposób, aby jak najlepiej się uczyć. Tutaj uczniowie dzielą się swoją wiedzą, wymieniają się pomysłami i pomagają sobie nawzajem.

Bezpieczne i sprawdzone

Niezależnie od tego, czy chodzi o streszczenia, ćwiczenia czy notatki, Knowunity gromadzi wszystkie treści i tworzy bezpieczne środowisko nauki, do którego dziecko może mieć dostęp w dowolnym momencie.

Pobierz aplikację

Alternatywny zapis:

wierzeń religijnych starożytnych. Funkcje tę pełniły mity o powstaniu świata, hierarchii wśród bogów i podziale zadań między nimi. Funkcja sakralna- dotycząca kultów poszczególnych bóstw, obrzędów religijnych, ofiar, uroczystości ku ich czci Funkcja kulturotwórcza- inspirująca rozwój epiki i dramatu w starożytności. Mit o Prometeuszu i stworzeniu człowicka Prometeusz (Tytan), który ulepił pierwszych ludzi z gliny i tez i tchnął w nich duszę wypełnioną ogniem niebieskim. Ludzie byli nieporadni, nie potrafili się obronić. Prometeusz podarował im ogień wykradziony Bogom, co doprowadziło do konfliktu miedzy nim a Zeusem. Chcąc się zemścić bogowie zestali na ziemię Pandorę- Przepiękną kobietę, która miała ze soba puszkę o tajemniczej zawartości do przekazania Prometeuszowi. Ten wyczuwając podstęp odesłał Pandorę, która trafiła do jego brata. Pandora bez trudu skłoniła go do otwarcia puszki co przyczyniło się do wydostania na świał wszystkich trosk, chorób i nieszczęść. Zirytowany Prometeusz postanowił się zemścić i złożył Zeusowi ofiarę składającą się z dwóch części. Dał do wyboru kości przykryte tłuszczem, bądź mięso przykryte skórą. Władca bogów oczywiście wybrał tłuszcz mając nadzieję na mięso lecz tak się nie stało. Zeus był tak rozgniewany, że kazał Prometeusza przykuć do skał Kaukazu, gdzie codziennie orzeł wydziobywał mu wciąż odrastającą nową wątrobę. Ostatecznie po jakimś czasie Prometeusza uratował Herakles. Prometejski czyn - działanie pełne poświęcenia, heroiczny, samotny bunt. Puszka Pandory - źródło kłopotów, chorób i nieszczęść Mit o Dedalu i Ikarze Dedal był rzemieślnikiem artystą na dworze króla Krety, Minosa. Mówiono, że w swe posągi Dedal potrafi tchnąć życie – tak były doskonałe. Wykonywał nie tylko statuy, ale wynalazł świder, grundwagę, był też architektem. Król Minos zlecił Dedalowi wykonanie labiryntu dla Minotaura - potwornego królewskiego syna, pół-byka i pół-człowieka. Dedal nie pochodził z Krety, tęsknił za swoją ojczyzną - Atenami. Król jednak, z przywiązania do przyjaciela, i z obawy przed jego wiedzą o tajemnicach państwowych, zabronił Dedalowi opuszczać wyspę. Rzemieślnik wymyślił sposób ucieczki. Z płasich piór sklejonych woskiem sporządził skrzydła dla siebie i swego syna Ikara. Przed odlotem ojciec przestrzegł młodego chłopaka, aby leciał równo między niebem a ziemią, bo inaczej albo wosk się stopi, albo pióra nasiąkną wodą. Jednak Ikar, zachwycony lotem, wspaniałością przygody, zapomniał o radach ojca, wleciał zbyt wysoko i spadł do morza, gdy jego skrzydła się rozpadły. Zrozpaczony ojciec znalazł zwłoki syna, wyspę nazwał Ikarią, a morze – Ikaryjskim. Dedal zatrzymał się na Sycylii, został tam nadwornym budowniczym. Po kilku latach król Minos zaatakował Sycylię, upominając się o Dedala. W walce jednak Minos poległ, a Dedal żył jeszcze długo w poważaniu wszystkich mieszkańców. - Mit o Syzyfic Syzyf był królem Koryntu, był nie tylko dobrym królem, lecz także ulubieńcem bogów, czego dowodziły ciągłe zaproszenia do Zeusa na uczty olimpijskie. Wizyty na Olimpie wiązały się również z uzupełnieniem najnowszych plotek. Gdy pewnego razu nie pilnował się dość i rozpowiedział przed ludźmi informację otrzymaną od Zeusa w tajemnicy, naraził się na gniew boga - władca w odwecie posłał do niego bożka śmierci Tanatosa. Przebiegły Syzyf, spodziewając się wizyty posłańca, urządził na niego zasadzkę, zakuł w kajdany i uwięził w piwnicy. Od tej pory ludzie przestali umierać, co wkrótce się wydało. Gdy Hades poszedł do Zeusa na skargę, do Syzyfa przysłano Aresa. Po uwolnieniu bożka śmierci jego pierwszą ofiarą był Syzyf. Przed śmiercią zdążył poprosić żonę, aby nie chowała jego zwłok i gdy tak uczyniła - dusza, której ciała nie pogrzebano, nie mogła wejść do państwa cieniów". Syzyf przechytrzył tym Bogów podziemi. Błąkał się, narzekał, jęczał, użalał nad swoim losem i postępowaniem żony, aż w końcu postawiono go przed Plutonem. Gdy z płaczem opowiadał o niegodziwej małżonce, która jego trupa wyrzuciła na śmietnik i nie chce mu sprawić pogrzebu", Pluton w końcu zgodził się, aby Syzyf wrócił na chwilę na ziemię i ukarał żonę. Tak też się stało, z tą różnicą jednak, że Syzyf wcale nie miał zamiaru wracać. Bogowie zapomnieli o nim, a on cicho i ostrożnie żył jeszcze bardzo długo. W końcu jednak w Hadesie przypomnieli sobie o uciekinierze. Tanatos zaskoczył go i zabrał do podziemni. Karą nieposłusznego Syzyfa było właczanie ciężkiego głazu na wysoką i stromą górę. Zapewniony, że zostanie z powrotem przywrócony do życia, gdy wykona zadanie, Syzyf właczał głaz pod sam szczyt, jednak już u wierzchołka skała wyślizgiwała mu się z rąk i spadła na dół. Tą czynność bohater powtarzał w nieskończoność. • Syzyfowa praca- działanie, w które wkłada się dużo wysiłku, a mimo to nie przynosi żadnych efektów i nigdy się nie kończy. Mit o narodzinach świata Mit rozpoczyna słynne zdanie : NA POCZĄTKU BYŁ CHAOS Była to otchłań pełna twórczej siły - mieszanina wody, ziemi, ognia i powietrza. Z Chaosu wyłoniły się dwa pierwsze bóstwa: Gaja- Ziemia i Uranos - Niebo. Ze związku pierwszych bogów zrodzili się tytani, potem cyklopi i sturęcy. Uranos nie był zadowolony ze szkaradnego potomstwa, więc strącił je do Tartaru. Gai nie podobały się bezwzględne rządy Uranosa, więc namówiła Kronosa, najmłodszego z tytanów, który jeszcze był wolny, do strącenia ojca z tronu. Z krwi obalonego króla narodziły się Erynie - trzy boginie zemsty. Kronos panował na ziemi razem z żoną Reją. Kronos potykał swoje dzieci, obawiając się spełnienia klątwy ojca i utraty władzy. Reja ukryła szóste dziecko i dała mężowi kamień do połknięcia. Zabrała niemowlę na ziemię i nadawszy mu imię Zeus, zostawiła syna na Krecie pod opieką nimf górskich. Zeus był karmiony mlekiem kozy Amaltei. Kiedy Zeus dorósł polecił swej matce podać Kronosowi środek wymiotny. "Wrócili" wówczas na świat bogowie - Hades, Posejdon, Hera, Demeter i Hestia - rodzeństwo Zeusa. Rozpoczęła się długa i krwawa wojna przeciw Kronosowi. Z pomocą wydobytych z Tartaru cyklopów i sturękich udało się zwyciężyć Zeusowi. Pokój nie trwał jednak długo. Przeciw bogom stanęli giganci - synowe ziemi. Najokropniejszy z nich, Tyfon, przeraził bogów tak, że uciekli do Egiptu i zamienieni w zwierzęta czekali w ukryciu. Tylko Zeus stanął przeciw Tyfonowi, zabił go żelaznym sierpem i złożył pod skałami Sycylii. WARTO WIEDZIEĆ: Mit o stworzeniu świata to tzw. mit kosmogoniczny - czyli prezentujący wizję pochodzenia świata (wg greckich wierzeń) Do kozy Amaltei należał słynny róg obfitości, który napełniał się wszystkim, czego zapragnął jego posiadacz Grecka legenda głosi, że kiedy Tyfon się budzi, to wulkan Etna staje się niespokojny. Mit o Demeter i Korze Demeter była czczoną przez wszystkich ludzi matką plonów, płaków, ryb i całej żyjącej przyrody. Z wody i powietrza dawała życie wszystkich roślinom i stworzeniom. Miała córkę - Persefonę, nazywaną Korą. Któregoś dnia zostawiła Persefonę pod opieką nimf. Młoda dziewczyna zbierała kwiaty na łące. Demeter zabroniła jej tylko zrywać narcyze. Jednak bóg podziemi, Hades, zwabił piękną boginkę właśnie tym kwiatem, który nagle wyrósł spod ziemi i był tak piękny, że Persefona nie mogła powstrzymać się i zerwała roślinę. Wtedy rydwan z czarnymi końmi porwał Korę do Tartaru. Zrozpaczona Demeter szukała córki wszędzie. Ukryła się przed ludźmi i bogami w łachmanach staruszki. Na ziemi zapanowały susze i klęski przyrody, pola nie dawały plonów, rośliny umierały. Kiedy wreszcie Zeus odnalazł Demeter, rozkazał Hadesowi zwrócić Persefonę jej matce. Ale przez zjedzenie granatu, Persefona musiała na część roku wracać do męża. I tak, przez pewien czas przyroda pięknieje, żyje, bujnie się rozwija, by potem na kilka miesięcy zasnąć, kiedy matka Demeter tęskni do swej córki. Demeter nazywana jest boginią życia, zaś Persefona (Kora) - boginią śmierci. Atrybutami pierwszej są kłosy i maki, natomiast drugiej bogini - narcyz i owoc granatu. Slowrik Bogów Bunt prometejski"- bunt w wielkiej sprawie, często okupiony cierpieniem Jabłko niezgody" - powód kłótni, przyczyna sporu „Koń trojański" - podstęp „Nić Ariadny” - pomoc w trudnej sytuacji ..Odpowiedź lakoniczna" - odpowiedź krółka, zwięzła „Pięta Achillesa” - słabość, czyjaś słaba strona "Puszka Pandory" - źródło nieszczęść i problemów Stajnia Augiasza" - miejsce straszliwego nieporządku "pod egida"- pod ochroną „Syzyfowa praca" - praca bezsensowna Kóg obfitości"- źródło dobrobytu

Mity

user profile picture

Natalia Strzępek

25993 Followers
 

1/2/3

Notatka

Ta zawartość jest dostępna tylko w aplikacji Knowunity.

 it
@notateczkii
MIT - Mit pierwotnie był przekazywany ustnie z pokolenia na pokolenie i pomagał zrozumieć jak
świat oraz człowiek został st

Otwórz aplikację

Mity notatka

Podobne notatki

user profile picture

2

MITOLOGIA GRECKA

Know MITOLOGIA GRECKA thumbnail

64

 

8/4/1

user profile picture

3

Mitologia - opracowanie

Know Mitologia - opracowanie thumbnail

1802

 

1/2/3

J

3

Mitologia

Know Mitologia  thumbnail

11

 

1

user profile picture

1

mit o prometeuszu

Know mit o prometeuszu thumbnail

13

 

1/2/3

it @notateczkii MIT - Mit pierwotnie był przekazywany ustnie z pokolenia na pokolenie i pomagał zrozumieć jak świat oraz człowiek został stworzony, a także kim są wielcy bogowie. (w skrócie to pradawna opowieść o bogach i bohaterach) uwaga: Mit nie jest gatunkiem literackim Podział mitów TEOGONICZNE- o powstaniu i naturze bogów, każdy mił dotyczący jakiegoś Boga informuje o okolicznościach narodzin, określa jaki obszar zjawiska mu podlega, jakie ma upodobania, symbole, atrybuty i umiejętności. KOSMOGONICZNE- o powstaniu świata i jego początkach ANTROPOGENICZNE- dotyczą powstania człowieka, przykładem jest mit o Prometeuszu, który ulepił człowieka z gliny i łez. GENEALOGICZNE- historii pokoleń ludzkich, o bohaterach będących przodkami rodów panujących i mieszkańcami miast. Przydatne: Archetyp- pierwotny wzorzec postaci, zdarzenia, motywu, symbolu lub schematu Politeizm- wiara w wielu Bogów Monoteizm- wiara w jednego Boga Archetypy 1) Antygona symbol miłości siostrzanej, archetyp kobiety broniącej swoich przekonań 2) Dedal, archetyp człowieka doświadczonego, rozważnego 3) Demeter- czułość i miłość matki 4) Herakles - męstwo i siła 5) Ikar- idealista,marzyciel dążący do wzniosłych celów 6) Orfeusz- archetyp poety muzyka i śpiewaka, który w imię miłości jest gotów do największych poświęceń 7) Prometeusz- samotny buntownik, altruista poświęcający się dla ludzi, których kocha 8) Narcyz- archetyp miłości własnej 9) Niobe- archetyp matki cierpiącej po stracie dziecka 10) Syzyf - archetyp niekończącego się, absurdalnego wysiłku. Podział mitów Funkcja poznawcza - mająca na celu wyjaśnienie niezrozumiałych zjawisk przyrody. Funkcja światopoglądowa- określająca postawę i zakres...

Nie ma nic odpowiedniego? Sprawdź inne przedmioty.

Więcej zabawy podczas nauki z nami

Pomoc w odrabianiu zadań domowych

Dzięki funkcji zadawania pytań możesz w każdej chwili zadać pytanie i uzyskać odpowiedź od innych uczniów.

Ucz się razem z innymi

Dzięki Knowunity otrzymujesz materiały do nauki od innych w nowoczesny i wygodny sposób, aby jak najlepiej się uczyć. Tutaj uczniowie dzielą się swoją wiedzą, wymieniają się pomysłami i pomagają sobie nawzajem.

Bezpieczne i sprawdzone

Niezależnie od tego, czy chodzi o streszczenia, ćwiczenia czy notatki, Knowunity gromadzi wszystkie treści i tworzy bezpieczne środowisko nauki, do którego dziecko może mieć dostęp w dowolnym momencie.

Pobierz aplikację

Knowunity

Dziel się wiedzą

Otwórz aplikację

Alternatywny zapis:

wierzeń religijnych starożytnych. Funkcje tę pełniły mity o powstaniu świata, hierarchii wśród bogów i podziale zadań między nimi. Funkcja sakralna- dotycząca kultów poszczególnych bóstw, obrzędów religijnych, ofiar, uroczystości ku ich czci Funkcja kulturotwórcza- inspirująca rozwój epiki i dramatu w starożytności. Mit o Prometeuszu i stworzeniu człowicka Prometeusz (Tytan), który ulepił pierwszych ludzi z gliny i tez i tchnął w nich duszę wypełnioną ogniem niebieskim. Ludzie byli nieporadni, nie potrafili się obronić. Prometeusz podarował im ogień wykradziony Bogom, co doprowadziło do konfliktu miedzy nim a Zeusem. Chcąc się zemścić bogowie zestali na ziemię Pandorę- Przepiękną kobietę, która miała ze soba puszkę o tajemniczej zawartości do przekazania Prometeuszowi. Ten wyczuwając podstęp odesłał Pandorę, która trafiła do jego brata. Pandora bez trudu skłoniła go do otwarcia puszki co przyczyniło się do wydostania na świał wszystkich trosk, chorób i nieszczęść. Zirytowany Prometeusz postanowił się zemścić i złożył Zeusowi ofiarę składającą się z dwóch części. Dał do wyboru kości przykryte tłuszczem, bądź mięso przykryte skórą. Władca bogów oczywiście wybrał tłuszcz mając nadzieję na mięso lecz tak się nie stało. Zeus był tak rozgniewany, że kazał Prometeusza przykuć do skał Kaukazu, gdzie codziennie orzeł wydziobywał mu wciąż odrastającą nową wątrobę. Ostatecznie po jakimś czasie Prometeusza uratował Herakles. Prometejski czyn - działanie pełne poświęcenia, heroiczny, samotny bunt. Puszka Pandory - źródło kłopotów, chorób i nieszczęść Mit o Dedalu i Ikarze Dedal był rzemieślnikiem artystą na dworze króla Krety, Minosa. Mówiono, że w swe posągi Dedal potrafi tchnąć życie – tak były doskonałe. Wykonywał nie tylko statuy, ale wynalazł świder, grundwagę, był też architektem. Król Minos zlecił Dedalowi wykonanie labiryntu dla Minotaura - potwornego królewskiego syna, pół-byka i pół-człowieka. Dedal nie pochodził z Krety, tęsknił za swoją ojczyzną - Atenami. Król jednak, z przywiązania do przyjaciela, i z obawy przed jego wiedzą o tajemnicach państwowych, zabronił Dedalowi opuszczać wyspę. Rzemieślnik wymyślił sposób ucieczki. Z płasich piór sklejonych woskiem sporządził skrzydła dla siebie i swego syna Ikara. Przed odlotem ojciec przestrzegł młodego chłopaka, aby leciał równo między niebem a ziemią, bo inaczej albo wosk się stopi, albo pióra nasiąkną wodą. Jednak Ikar, zachwycony lotem, wspaniałością przygody, zapomniał o radach ojca, wleciał zbyt wysoko i spadł do morza, gdy jego skrzydła się rozpadły. Zrozpaczony ojciec znalazł zwłoki syna, wyspę nazwał Ikarią, a morze – Ikaryjskim. Dedal zatrzymał się na Sycylii, został tam nadwornym budowniczym. Po kilku latach król Minos zaatakował Sycylię, upominając się o Dedala. W walce jednak Minos poległ, a Dedal żył jeszcze długo w poważaniu wszystkich mieszkańców. - Mit o Syzyfic Syzyf był królem Koryntu, był nie tylko dobrym królem, lecz także ulubieńcem bogów, czego dowodziły ciągłe zaproszenia do Zeusa na uczty olimpijskie. Wizyty na Olimpie wiązały się również z uzupełnieniem najnowszych plotek. Gdy pewnego razu nie pilnował się dość i rozpowiedział przed ludźmi informację otrzymaną od Zeusa w tajemnicy, naraził się na gniew boga - władca w odwecie posłał do niego bożka śmierci Tanatosa. Przebiegły Syzyf, spodziewając się wizyty posłańca, urządził na niego zasadzkę, zakuł w kajdany i uwięził w piwnicy. Od tej pory ludzie przestali umierać, co wkrótce się wydało. Gdy Hades poszedł do Zeusa na skargę, do Syzyfa przysłano Aresa. Po uwolnieniu bożka śmierci jego pierwszą ofiarą był Syzyf. Przed śmiercią zdążył poprosić żonę, aby nie chowała jego zwłok i gdy tak uczyniła - dusza, której ciała nie pogrzebano, nie mogła wejść do państwa cieniów". Syzyf przechytrzył tym Bogów podziemi. Błąkał się, narzekał, jęczał, użalał nad swoim losem i postępowaniem żony, aż w końcu postawiono go przed Plutonem. Gdy z płaczem opowiadał o niegodziwej małżonce, która jego trupa wyrzuciła na śmietnik i nie chce mu sprawić pogrzebu", Pluton w końcu zgodził się, aby Syzyf wrócił na chwilę na ziemię i ukarał żonę. Tak też się stało, z tą różnicą jednak, że Syzyf wcale nie miał zamiaru wracać. Bogowie zapomnieli o nim, a on cicho i ostrożnie żył jeszcze bardzo długo. W końcu jednak w Hadesie przypomnieli sobie o uciekinierze. Tanatos zaskoczył go i zabrał do podziemni. Karą nieposłusznego Syzyfa było właczanie ciężkiego głazu na wysoką i stromą górę. Zapewniony, że zostanie z powrotem przywrócony do życia, gdy wykona zadanie, Syzyf właczał głaz pod sam szczyt, jednak już u wierzchołka skała wyślizgiwała mu się z rąk i spadła na dół. Tą czynność bohater powtarzał w nieskończoność. • Syzyfowa praca- działanie, w które wkłada się dużo wysiłku, a mimo to nie przynosi żadnych efektów i nigdy się nie kończy. Mit o narodzinach świata Mit rozpoczyna słynne zdanie : NA POCZĄTKU BYŁ CHAOS Była to otchłań pełna twórczej siły - mieszanina wody, ziemi, ognia i powietrza. Z Chaosu wyłoniły się dwa pierwsze bóstwa: Gaja- Ziemia i Uranos - Niebo. Ze związku pierwszych bogów zrodzili się tytani, potem cyklopi i sturęcy. Uranos nie był zadowolony ze szkaradnego potomstwa, więc strącił je do Tartaru. Gai nie podobały się bezwzględne rządy Uranosa, więc namówiła Kronosa, najmłodszego z tytanów, który jeszcze był wolny, do strącenia ojca z tronu. Z krwi obalonego króla narodziły się Erynie - trzy boginie zemsty. Kronos panował na ziemi razem z żoną Reją. Kronos potykał swoje dzieci, obawiając się spełnienia klątwy ojca i utraty władzy. Reja ukryła szóste dziecko i dała mężowi kamień do połknięcia. Zabrała niemowlę na ziemię i nadawszy mu imię Zeus, zostawiła syna na Krecie pod opieką nimf górskich. Zeus był karmiony mlekiem kozy Amaltei. Kiedy Zeus dorósł polecił swej matce podać Kronosowi środek wymiotny. "Wrócili" wówczas na świat bogowie - Hades, Posejdon, Hera, Demeter i Hestia - rodzeństwo Zeusa. Rozpoczęła się długa i krwawa wojna przeciw Kronosowi. Z pomocą wydobytych z Tartaru cyklopów i sturękich udało się zwyciężyć Zeusowi. Pokój nie trwał jednak długo. Przeciw bogom stanęli giganci - synowe ziemi. Najokropniejszy z nich, Tyfon, przeraził bogów tak, że uciekli do Egiptu i zamienieni w zwierzęta czekali w ukryciu. Tylko Zeus stanął przeciw Tyfonowi, zabił go żelaznym sierpem i złożył pod skałami Sycylii. WARTO WIEDZIEĆ: Mit o stworzeniu świata to tzw. mit kosmogoniczny - czyli prezentujący wizję pochodzenia świata (wg greckich wierzeń) Do kozy Amaltei należał słynny róg obfitości, który napełniał się wszystkim, czego zapragnął jego posiadacz Grecka legenda głosi, że kiedy Tyfon się budzi, to wulkan Etna staje się niespokojny. Mit o Demeter i Korze Demeter była czczoną przez wszystkich ludzi matką plonów, płaków, ryb i całej żyjącej przyrody. Z wody i powietrza dawała życie wszystkich roślinom i stworzeniom. Miała córkę - Persefonę, nazywaną Korą. Któregoś dnia zostawiła Persefonę pod opieką nimf. Młoda dziewczyna zbierała kwiaty na łące. Demeter zabroniła jej tylko zrywać narcyze. Jednak bóg podziemi, Hades, zwabił piękną boginkę właśnie tym kwiatem, który nagle wyrósł spod ziemi i był tak piękny, że Persefona nie mogła powstrzymać się i zerwała roślinę. Wtedy rydwan z czarnymi końmi porwał Korę do Tartaru. Zrozpaczona Demeter szukała córki wszędzie. Ukryła się przed ludźmi i bogami w łachmanach staruszki. Na ziemi zapanowały susze i klęski przyrody, pola nie dawały plonów, rośliny umierały. Kiedy wreszcie Zeus odnalazł Demeter, rozkazał Hadesowi zwrócić Persefonę jej matce. Ale przez zjedzenie granatu, Persefona musiała na część roku wracać do męża. I tak, przez pewien czas przyroda pięknieje, żyje, bujnie się rozwija, by potem na kilka miesięcy zasnąć, kiedy matka Demeter tęskni do swej córki. Demeter nazywana jest boginią życia, zaś Persefona (Kora) - boginią śmierci. Atrybutami pierwszej są kłosy i maki, natomiast drugiej bogini - narcyz i owoc granatu. Slowrik Bogów Bunt prometejski"- bunt w wielkiej sprawie, często okupiony cierpieniem Jabłko niezgody" - powód kłótni, przyczyna sporu „Koń trojański" - podstęp „Nić Ariadny” - pomoc w trudnej sytuacji ..Odpowiedź lakoniczna" - odpowiedź krółka, zwięzła „Pięta Achillesa” - słabość, czyjaś słaba strona "Puszka Pandory" - źródło nieszczęść i problemów Stajnia Augiasza" - miejsce straszliwego nieporządku "pod egida"- pod ochroną „Syzyfowa praca" - praca bezsensowna Kóg obfitości"- źródło dobrobytu