Prądy artystyczne Młodej Polski
Modernizm stanowił główny nurt epoki, negujący tradycję i głoszący hasło "sztuka dla sztuki". Buntował się przeciwko mieszczańskiej moralności i promował nowe formy artystycznego wyrazu. Neoromantyzm nawiązywał do romantycznych koncepcji, często podejmując wątki narodowo-wyzwoleńcze.
Impresjonizm koncentrował się na uchwyceniu ulotnej chwili, mistrzowsko operując kolorem. Charakterystyczne dla tego nurtu były puentylizm (metoda plam barwnych) oraz synestezja – środek stylistyczny łączący różne zmysły (np. biała cisza, krzyk wody).
Symbolizm dążył do przekazania ukrytych znaczeń i dotarcia do rejonów niedostępnych poprzez racjonalne poznanie, wykorzystując symbole i metafory. Ekspresjonizm skupiał się na wyrażaniu emocji, stosując elementy groteski, słownictwo nacechowane emocjonalnie i opisy stanów onirycznych.
💡 Katastrofizm to prąd ukazujący nieuchronną zagładę i kryzys cywilizacji - używał języka pełnego ekspresji, tworzył nastrój grozy i kreował obrazy mające przerażać czytelnika lub widza.