Modernizm - charakterystyka epoki
Modernizm powstał jako odpowiedź na potrzebę nowych środków wyrazu artystycznego. W Polsce przypada na lata 1890-1918, a w Europie obejmuje szerszy okres 1857-1968. Epokę charakteryzują różnorodne tendencje, od neoromantyzmu (powrót do romantycznych ideałów) po dekadentyzm (przekonanie o schyłku cywilizacji).
Kluczowe pojęcia modernizmu to m.in. sztuka dla sztuki (twórczość nie musi być użyteczna, a jedynie wyrażać duszę artysty) oraz dekadentyzm (postawa pesymistyczna, poczucie bezsensu działań). W sztuce dominowały kierunki takie jak impresjonizm (utrwalanie ulotnych wrażeń), symbolizm (wyrażanie niewyrażalnego poprzez symbole) i ekspresjonizm (uzewnętrznianie emocji).
Popularny był także chimeryzm - fascynacja wsią, często wyidealizowana i oderwana od rzeczywistości. Artyści modernistyczni poszukiwali nowych form wyrazu, odrzucając klasyczne zasady i tradycyjne wartości.
💡 Pamiętaj! Hasło "sztuka dla sztuki" to jedna z najważniejszych zasad modernizmu - sztuka nie musi mieć funkcji społecznej, może istnieć tylko dla wyrażenia duszy artysty.
