Streszczenie powieści
Akcja powieści rozgrywa się w Paryżu na przełomie 1819/1820 roku. W centrum wydarzeń znajduje się Jan Joachim Goriot, były handlarz mąki, który dorobił się fortuny podczas rewolucji 1789 roku. Po śmierci żony poświęca całe swoje życie i majątek dwóm córkom - Anastazji de Restaud i Delfinie de Nucingen.
Córki Goriota, mimo że zawdzięczają ojcu wszystko, wstydzą się jego pochodzenia i profesji. Wykorzystują jego pieniądze, ale jednocześnie unikają z nim kontaktów. Wychowane w dobrobycie, wyrosły na egoistki, dbające jedynie o pozycję w towarzystwie i rozrywki.
💡 W postaci Goriota Balzac ukazuje paradoks ślepej miłości rodzicielskiej, która zamiast przynosić szczęście, prowadzi do tragedii zarówno ojca, jak i jego dzieci.
W pensjonacie poznajemy też Eugeniusza Rastignaca, młodego studenta prawa z prowincji, który marzy o awansie społecznym i dostaniu się do paryskich salonów. Obserwujemy, jak pod wpływem otoczenia zmienia swoje idealistyczne podejście do życia. Trzecią kluczową postacią jest Vautrin (naprawdę Jakub Collin), ukrywający się przestępca, który paradoksalnie wykazuje się większą moralnością niż paryskie elity.
Powieść kończy się śmiercią Goriota, który umiera samotnie, opuszczony przez córki. Tylko Rastignac towarzyszy mu do końca i organizuje skromny pogrzeb. Po pogrzebie młody student rzuca wyzwanie Paryżowi słowami: "Teraz się spróbujemy!" i udaje się na obiad do Delfiny, wkraczając w świat arystokratycznych salonów.
