Prądy literackie Oświecenia
Klasycyzm był głównym prądem polskiego oświecenia. Charakteryzował się racjonalizmem, wiernością poetyce antycznej i wykorzystywaniem motywów mitologicznych. W utworach klasycystycznych ważna była logiczna i harmonijna kompozycja oraz przestrzeganie zasady trzech jedności. Literatura miała pełnić funkcje dydaktyczne i użytkowe, wpływając na kształtowanie postaw społecznych.
Sentymentalizm stawiał uczucia ponad rozumem. Utwory sentymentalne były melodyjne i rytmiczne, ukazywały wewnętrzne życie człowieka. Cechowały je: czułość, melancholia, stylizacja na prostotę i ucieczka od cywilizacji. Podkreślano w nich indywidualizm bohatera i jego emocje. Popularne gatunki to sielanka, pieśń liryczna i tragedia sentymentalna.
Rokoko to nurt, który za najważniejszą wartość uznawał piękno. Poezja rokokowa była lekka, żartobliwa, często swawolna. Cechowała ją galanteria, wdzięk i tematyka okolicznościowa. Sztuka miała być źródłem przyjemności i zabawy. Do popularnych gatunków należały erotyk, epigramat i miniatura.
🎭 Klasycyzm, sentymentalizm i rokoko oferowały zupełnie inne spojrzenie na literaturę – od racjonalnego porządku, przez emocjonalną wrażliwość, aż po lekką zabawę. Który z tych prądów byłby ci najbliższy?