Ramy czasowe i hasła epoki
Oświecenie w Europie rozwijało się od lat 80. XVII wieku do okresu rewolucji francuskiej , natomiast w Polsce trwało od lat 40. XVIII wieku do 1822 roku. Najważniejsze hasło epoki, pochodzące z rewolucji francuskiej, to "Wolność, równość, braterstwo".
Filozofia tego okresu opierała się na kilku kluczowych nurtach. Racjonalizm (John Locke) głosił, że jedynym źródłem poznania jest rozum, odrzucając wiarę i religię. Empiryzm uznawał doświadczenie za źródło wiedzy, a sensualizm twierdził, że poznajemy świat tylko zmysłami. Jean-Jacques Rousseau promował powrót do natury i ideę "dobrego dzikusa", podczas gdy Wolter rozwijał liberalizm i krytykę religii. Immanuel Kant stworzył filozofię krytyczną, twierdząc że poznanie "rzeczy samej w sobie" jest niemożliwe.
💡 Pamiętaj, że filozofia oświecenia była reakcją na wcześniejsze epoki! Odrzucała przesądy i fanatyzm religijny na rzecz rozumu i doświadczenia.
Literatura oświeceniowa miała charakter dydaktyczny - jej celem było nauczanie i propagowanie nowych idei. Cechowała ją krytyka, zwłaszcza wobec Kościoła, oraz nawiązania do starożytności. W literaturze rozwijały się popularne gatunki jak: bajka, sielanka, satyra i powieść. Pojawiły się też nowe wzorce osobowe: bohater oświecony (racjonalista, patriota), bohater sentymentalny (uczuciowy, melancholijny) oraz oświecony sarmata (otwarty na reformy, choć przywiązany do tradycji).






