"Pokolenie" - wiersz o doświadczeniach wojennych
Ten wiersz to głos pokolenia Kolumbów - młodych ludzi, którzy dorastali podczas II wojny światowej. Poeta dzieli utwór na dwie wyraźne części, które pokazują różne aspekty tego trudnego doświadczenia.
W pierwszej części dominuje obraz wojennej rzeczywistości pełnej śmierci i zniszczenia. Śmierć pojawia się wszędzie - na niebie, na ziemi - tworząc atmosferę totalnego zagrożenia. To surowa diagnoza tego, co działo się wokół młodych ludzi.
Druga część to charakterystyka pokolenia Kolumbów, gdzie podmiot liryczny przemawia w imieniu całej zbiorowości. Zwraca uwagę na to, jak wojna zniszczyła wszystkie dotychczasowe wartości i normy życia.
Kluczowym motywem jest porównanie narodu polskiego do dębu - drzewa, które może pamiętać czasy powstania państwa i być świadkiem rozmów partyzantów. To porównanie homeryckie nadaje utworowi symboliczny wymiar.
Pamiętaj: Apostrofa "miła moja, kochana" wskazuje na Basię - osobę, do której zwraca się podmiot liryczny.
