Geneza i charakterystyka "Przedwiośnia"
"Przedwiośnie" powstało jako literacka odpowiedź na problemy młodego pokolenia w nowo odzyskanej Polsce. Żeromski skupia się na konfliktach społecznych i ekonomicznych oraz rozczarowaniu idealistów, którzy muszą zmierzyć się z rzeczywistością niepodległego państwa po latach zaborów.
Powieść polityczno-obyczajowa z 1924 roku przedstawia wydarzenia z lat 1914-1924, a akcja rozgrywa się w wielu miejscach – od Moskwy i Baku po Warszawę i polskie majątki ziemskie. Tytuł utworu ma symboliczne znaczenie – odnosi się do okresu przejściowego zarówno dla głównego bohatera, jak i dla całego narodu. Przedwiośnie to czas budzenia się natury po zimie, metaforycznie obrazujący odradzanie się Polski po latach zaborów.
Kompozycyjnie utwór składa się z rodowodu (wprowadzenia) i trzech głównych części: "Szklane domy" (młodość Cezarego w Baku, rewolucja bolszewicka), "Nawłoć" (poznanie polskiej wsi i ziemiaństwa) oraz "Wiatr od wschodu" (zaangażowanie bohatera w dyskusje polityczne w Warszawie). Każda część przedstawia inny etap życia głównego bohatera i różne aspekty odradzającej się Polski.
Warto zapamiętać! W powieści Żeromski stosuje różne typy narracji – w "Szklanych domach" dominuje narracja personalna prowadzona przez trzecioosobowego narratora, w "Nawłoci" przeważa narracja personalna, a w "Wietrze od wschodu" narrator staje się bardziej rzeczowy i reporterski.
