Renesans - cechy i kontekst historyczny
Epokę renesansu zapoczątkowały przełomowe wydarzenia, takie jak wydrukowanie pierwszej książki (Biblia Gutenberga, 1455 r.) czy wyprawa Magellana dookoła świata . Myśliciele tego okresu byli przekonani o potrzebie odnowienia życia umysłowego i kulturalnego, czerpiąc inspirację z antyku.
Najważniejszą cechą renesansu był antropocentryzm - postawa stawiająca człowieka w centrum zainteresowania. Filozofowie podkreślali, że każda jednostka jest istotą wolną i twórczą. Humanistom przyświecało hasło: "Człowiekiem jestem i nic co ludzkie nie jest mi obce", co prowadziło również do nowego spojrzenia na religię.
XVI wiek to złoty wiek kultury polskiej. Jednocześnie był to czas wielkich przemian religijnych - w 1517 roku Marcin Luter zapoczątkował reformację, przybijając do drzwi katedry 95 tez przeciwko odpustom. Wkrótce potem Jan Kalwin sformułował własną doktrynę, która również zyskała licznych wyznawców.
💡 Człowiek renesansu różnił się od średniowiecznego poprzednika tym, że najbardziej cenił szczęście doczesne. Marzył o ziemskim raju, dążył do wygodnego życia, odrzucając średniowieczną ascezę i umartwianie się.








