Podstawowe informacje o renesansie
Renesans (z francuskiego "renaissance" - odrodzenie) narodził się we Włoszech i osiągnął szczyt w XV wieku, a w Polsce objął głównie XVI stulecie. Epokę tę zapoczątkowały przełomowe wydarzenia: wynalezienie druku przez Jana Gutenberga (1455), odkrycie Ameryki (1492) oraz ruch reformacyjny zainicjowany przez Marcina Lutra (1517).
W centrum renesansowej myśli znalazł się antropocentryzm - pogląd stawiający człowieka, jego potrzeby duchowe i materialne w centrum zainteresowania. Hasło epoki brzmiało: "człowiek jest miarą wszechrzeczy" oraz "człowiek jest kowalem własnego losu". Zaczęto postrzegać jednostkę jako istotę wolną i twórczą, która sama kształtuje swoją przyszłość.
Humanizm renesansowy przyniósł nowe spojrzenie na człowieka. Humaniści zaczęli dostrzegać potrzeby jednostki i szanować jej indywidualizm, kierując się myślą Terencjusza: "Człowiekiem jestem i nic, co ludzkie, nie jest mi obce".
💡 Renesans wprowadził ideał poety uczonego (poeta doctus), który zdobywał wiedzę podczas podróży po Europie, znał łacinę i grekę, tłumaczył teksty na język narodowy oraz dążył do osiągnięcia harmonii i złotego środka w życiu.






