Miłość do Izabeli i relacje z arystokracją
Punktem zwrotnym w życiu Wokulskiego staje się jego miłość do arystokratki Izabeli Łęckiej. To uczucie ma charakter romantyczny, wręcz obsesyjny - idealizuje on Izabelę, widząc w niej symbol doskonałości i piękna. Dla niej jest gotów na wszystko: wykupuje jej długi, kupuje zadłużoną kamienicę Łęckich, próbuje zdobyć jej względy.
Niestety, Izabela nie odwzajemnia jego uczucia. Dla niej, mimo jego bogactwa, Wokulski pozostaje człowiekiem z niższych sfer. Jego pochodzenie i przeszłość kupiecka stanowią barierę, której nie jest w stanie przeskoczyć nawet swoim majątkiem. To dla niego źródło ogromnego cierpienia i rozczarowania.
Relacje Wokulskiego z arystokracją pokazują, jak sztywne są podziały społeczne. Mimo finansowych sukcesów i prób zbliżenia się do wyższych sfer, nigdy nie zostaje w pełni zaakceptowany. Z czasem zaczyna dostrzegać moralną pustkę i hipokryzję arystokracji, co prowadzi go do głębokiego rozczarowania.
Pamiętaj! Miłość Wokulskiego do Izabeli symbolizuje jego dążenie do ideału, który okazuje się nieosiągalny. Jest to metafora wszystkich jego życiowych rozczarowań – zderzenia marzeń z rzeczywistością.