Cechy populacji
Każda populacja ma swoje charakterystyczne cechy, które wpływają na jej przetrwanie. Najważniejsze z nich to liczebność (ile jest osobników) i zagęszczenie (ilu osobników przypada na jednostkę powierzchni lub objętości).
Na liczebność populacji wpływają trzy główne czynniki: rozrodczość (ile rodzi się nowych osobników), śmiertelność (ile umiera) oraz migracje (przemieszczanie się osobników - gdy opuszczają populację to emigracja, gdy dołączają - imigracja).
Struktura przestrzenna populacji opisuje, jak osobniki są rozmieszczone na danym terenie. Może być: losowa (jak mniszek lekarski roznoszony przez wiatr), równomierna (jak łuptaki budujące gniazda w równych odstępach) lub skupiskowa (jak ławice śledzi, które razem łatwiej uciekają przed drapieżnikami).
Ważne są też struktura płciowa (stosunek samic do samców) oraz struktura wiekowa (ile jest osobników młodych, rozrodczych i starych). Na podstawie wieku możemy określić, czy populacja się rozwija, jest stabilna, czy może wymiera.
Ciekawostka! Życie w grupie ma swoje zalety i wady. Z jednej strony łatwiej zdobyć pokarm i obronić się przed wrogami, z drugiej - pojawiają się konflikty o dominację, szybciej rozprzestrzeniają się choroby i trzeba konkurować o zasoby.