Podstawowe cechy gadów
Gady są zwierzętami zmiennocieplnymi, co oznacza, że temperatura ich ciała zależy od otoczenia. W niesprzyjających warunkach mogą zapadać w hibernację. Do tej grupy należą żółwie, krokodyle i sfenodonty.
Ciało gadów pokrywa gruba, sucha skóra z silnie zrogowaciałym naskórkiem, który tworzy łuski, tarczki lub płytki rogowe. Skóra chroni je przed utratą wody, co było kluczowym przystosowaniem do życia lądowego. Wytworem naskórka są również pazury i rogowe łuski.
Układ szkieletowy gadów ma kilka charakterystycznych cech. Posiadają masywną, skostniałą czaszkę z kością kwadratową i dodatkowym połączeniem stawowym. Czaszka łączy się z kręgosłupem za pomocą jednego kłykcia potylicznego, co zapewnia dużą ruchomość głowy. Ich kończyny są podsunięte pod tułów, umożliwiając szybkie poruszanie się.
Warto zapamiętać! Przystosowania gadów do życia na lądzie obejmują nie tylko suchy, nieprzepuszczalny naskórek, ale też specyficzną budowę szkieletu, która umożliwia im efektywny ruch lądowy.
Układ pokarmowy gadów rozpoczyna się jamą gębową z zębami (u niektórych węży i jaszczurek występują zęby jadowe). Język służy głównie jako narząd dotyku. Przewód pokarmowy obejmuje przełyk, żołądek, jelito cienkie z dwunastnicą (do której uchodzą trzustka i wątroba), jelito ślepe oraz jelito grube, które kończy się kloaką.