Budowa i systemy korzeniowe
Korzeń to podziemna część rośliny, która pełni dwie główne funkcje: utrzymuje roślinę w podłożu oraz pobiera z gleby wodę i sole mineralne. Jest jednym z organów wegetatywnych roślin.
Rośliny wykształciły dwa główne typy systemów korzeniowych. System palowy występuje u roślin nagozalążkowych i dwuliściennych - charakteryzuje się dominującym korzeniem głównym, od którego odchodzą korzenie boczne. Z kolei system wiązkowy, typowy dla roślin jednoliściennych i paprotników, składa się głównie z korzeni przybyszowych.
W budowie pierwotnej korzenia można wyróżnić kilka stref związanych ze wzrostem na długość. Są to: stożek wzrostu (gdzie zachodzi podział komórek), strefa elongacyjna (gdzie komórki się wydłużają), strefa włośnikowa (gdzie pobierana jest woda i sole mineralne) oraz strefa korzeni bocznych. Całość chroni opuszka, pełniąca funkcję ochronną dla stożka wzrostu.
Ciekawostka: Dzięki włośnikom w strefie włośnikowej powierzchnia chłonna korzenia może zwiększyć się nawet kilkadziesiąt razy, co znacznie usprawnia pobieranie wody!
Budowa wtórna korzenia pojawia się dzięki działaniu merystemów bocznych. Kambium wytwarza na zewnątrz drewno wtórne, a do wewnątrz łyko wtórne, podczas gdy fellogen tworzy na zewnątrz korek, a do wewnątrz felloderma. Te tkanki twórcze odpowiadają za przyrost korzenia na grubość.
